 |
Sprawdz pogode do gry w tenisa!
|
|
 |
Rozdzielczość:
800x600 i wyższa
Przeglądarka:
IE, Netscape
|
|
|
 |
![]() |
|
|
|
|
|
![]() |
 |
|
| LEGENDY TENISA |
John McEnroe |
|
| |
 John McEnroe urodził się 16 lutego 1959 roku w niemieckim Wiesbaden , mieszka zaś w Douglaston (Nowy Jork). Od najmłodszych lat jego pasją był tenis , już jako młody chłopiec zawzięcie ćwiczył i trenował z rówieśnikami.
W roku 1975 McEnroe jest drugi na liście klasyfikacyjnej amerykańskich chłopców do lat 16 (za Larrym Gottfriedem - bratem znanego nam Briana). Rok później (1976) wraz z Larrym wygrywają turniej juniorski Sunshine Cup. W singlu McEnroe gra również wspaniale: wygrywa Orange Bowl (w finale z Teltscherem) , jest także w półfinale US Open. Na tej samej liście (tym razem do lat 18) John znów przegrywa z młodszym z braci Gottfriedów...
Rok 1977 Amerykanin rozpoczyna jako junior. Wygrywa juniorski Roland Garros (w półfinale pokonuje Lendla). Postanawia startować także w kategorii seniorów! I odpada w II rundzie (Phil Dent). Jednak wygrywa w parze z Mary Carillo seniorskiego miksta i nie wraca z Paryża z pustymi rękami.
Przyjeżdża na turniej wimbledoński , gdzie ma być rozstawiony z numerem pierwszym w turnieju juniorów. Nieoczekiwanie rezygnuje ze startu. Powód? Przebiwszy się z kwalifikacji do turnieju głównego , zaszedł aż do półfinału!!! Pokonał kolejno: El Shafeia , Dowdeswella , Meilera , S.Mayera i w ćwierćfinale P.Denta (rewanż za Paryż!) , przegrał dopiero w walce o finał z Jimmym Connorsem (3-6 3-6 6-4 4-6). W dniu pojedynku z "Jimbo" liczył sobie dokładnie 18 lat i 134 dni!!! Ustanawiał kolejne rekordy: pierwszy junior w półfinale konkurencji seniorów , pierwszy półfinalista wywodzący się z kwalifikacji , pierwszy zawodnik , który aby dojść do półfinału , musiał rozegrać aż 8 spotkań (3 w eliminacjach , 5 w głównym!!!). Tak właśnie wkroczył na "tenisową orbitę" John McEnroe...
Amerykanin startował także w mikście (znów w parze z Carillo) , gdzie odpadł w ćwierćfinale. Żegna się definitywnie z kategorią juniorską...
Nie osiada na laurach , w tym samym sezonie (oczywiście jako senior) dochodzi też do ćwierćfinału Cincinnati , półfinału South Orange , ćwierćfinału Indianapolis (pokonuje tam Fibaka) , 1/8 finału US Open (wygrywa z Dibbsem) i ćwierćfinału San Francisco.
Kończy sezon na 21 miejscu w rankingu ATP , a 39 w GP!!!
Na liście klasyfikacyjnej jest dziesiątym seniorem USA (dygresja: Larry Gottfried dopiero 54)...
Rok 1978. Wygrywa swój pierwszy turniej - Hartford (w finale pokonuje Johana Krieka) , następnie zwycięża w San Francisco (D.Stockton) , Sztokholmie (w półfinale bije Bjorna Borga , w finale nie daje szans Timowi Gulliksonowi) oraz Wembley (znów z Gulliksonem). Jest w finale Bazyeli (Vilas) oraz Queens Clubu (przegrywa 6-8 7-9 z Tony Roche`em!) Przeżywa wielkie rozczarowanie w Wimbledonie , gdzie już po pierwszej grze musi pakować walizki (wygrywa z nim Van Dillen). Powetuje sobie to w Otwartych Mistrzostwach USA , gdzie dochodzi do półfinału (2-6 2-6 5-7 z Connorsem). W tym sezonie wygrywa też turniej WCT , gdzie w finale 6-7 6-3 7-5 wygrywa z weteranem Arthurem Ashe`em.
Zakłada spółkę deblową z Peterem Flemingiem i dochodzi z nim min. do finału Wimbledonu (przegrywają z parą Hewitt-McMillan). W deblu wiedzie mu się znakomicie - wygrywa aż 7 turniejów (min. Bazyleę z Wojtkiem Fibakiem).
Na koniec roku jest 4 w rankingu ATP i 6 w GP. Jest piątym zawodnikiem w USA (wspomniany wcześniej Larry Gottfried jest 63).
Sezon 1979 przynosi Johnowi McEnroe pierwszy tytuł wielkoszlemowy - US Open , gdzie pokonuje w półfinale 6-3 6-3 7-5 Connorsa , w finale zaś 7-5 6-3 6-3 Vitasa Gerulaitisa!!! Wygrywa zawody WCT (7-5 4-6 6-2 7-6 w decydującej grze z Borgiem) , triumfuje też w Nowym Orleanie (Tanner) , Mediolanie (J.Alexander) , San Jose (Fleming) , Queens Clubie (Pecci) , South Orange (J.Lloyd) , San Francisco (Fleming) , Sztokholmie (G.Mayer) i Wembley (z Solomonem). Jest w finale Rotterdamu (Borg) , Toronto (Borg) , Los Angeles (Fleming). W Wimbledonie odpada w 1/8 finału (Tim Gullikson). Na koniec roku jest trzeci w rankingu ATP , ale wygrywa cykl "Grand Prix"! Oczywiście jest również pierwszy na liście klasyfikacyjnej w USA , zaś Larry Gottfried znika z klasyfikacji! Ten przykład potwierdza to , że nie wystarczy dobrze się zapowiadać , trzeba jeszcze się sprawdzić w kategorii seniorów! ; a tu lepszy okazał się McEnroe...
Rok 1980. John McEnroe wygrywa po raz drugi z rzędu US Open. To zwycięstwo jednak nie przychodzi mu łatwo. Musi rozegrać 5 setów , aby pokonać w półfinale Jimmiego Connorsa (6-4 5-7 0-6 6-3 7-6). W finale pokonuje po znakomitym meczu Bjorna Borga (7-6 6-1 6-7 5-7 6-4!!!). W Wimbledonie eliminuje w półfinale Connorsa (6-3 3-6 6-3 6-4) , w finale gra znów ze Szwedem. Borg zwycięża z najwyższym trudem: 1-6 7-5 6-3 6-7(16-18!!!) 8-6.
Nastąpiła wtedy długa "standing ovation" dla obu godnych siebie rywali , którzy przebywali na korcie aż 4 godziny i 6 minut!!! McEnroe pokazał niezwykłą wytrzymałość , przegrywał już 1-2 w setach 4-5 i 15-40 przy podaniu Borga , a jednak zdołał wyrównać i uległ dopiero po 5-setowej batalii. Zyskał uznanie wymagającej i świetnej wimbledońskiej publiczności , odzyskał jej sympatię. W 1977 roku , kiedy dotarł tu aż do półfinału widzowie zachwycali się walecznością i piękną grą 18-latka , ale z drugiej strony nie mogli znieść jego manier: protestował bez powodu , wykłócał się o każdą piłkę , miał ciągle naburmuszoną i złą minę. Wtedy wybaczono mu , gdyż debiutował. Potem jednak ubolewano nad nim: "Dobrze gra , ale szkoda , że zapatrzył się na Nastasego i kopiuje jego zachowanie". McEnroe zapatrzył się także chyba na Connorsa , który zachowywał się podobnie jak on w latach 1974-79...
W Roland Garros odpada w III rundzie , ale wygrywa Richmond (Tanner) , Memphis (Connors 7-6 7-6) , Mediolan (V.Amritraj 6-1 6-4) , Queens Club (K.Warwick 6-3 6-1) , Brisbane , gdzie w finale pokonuje P.Denta , Sydney-indoor (Gerulaitis 6-3 6-4) i Wembley (G.Mayer 6-4 6-3 6-3). Przegrywa finały w: Filadelfii (Connors 3-6 6-2 3-6 6-3 4-6) , South Orange (Clerc) i Sztokholmie (Borg 3-6 4-6). W turnieju WCT dochodzi do finału , ale ulega tam Connorsowi (6-2 6-7 1-6 2-6). Jest drugi na liście ATP (za Borgiem) , ale wygrywa znów cykl GP...
Następny sezon (1981) jest jednym z najlepszych w karierze dla McEnroe. Wygrywa po raz pierwszy Wimbledon , gdzie w finale detronizuje Borga. Pokonuje go 4-6 7-6(1) 7-6(4) 6-4 za drugim meczbolem!!! Triumfuje też w US Open (trzeci raz z rzędu! - znów spotyka się w finale ze Szwedem , ale wygrywa łatwo 4-6 6-2 6-4 6-3). Wygrywa Mediolan (Borg 7-6 6-4) , Frankfurt (T.Szmid 6-2 6-3) , Los Angeles (S.Mayer 6-7 6-3 6-3) , Queens Club (B.Gottfried 7-6 7-5) , Cincinnati (Ch.Lewis 6-3 6-4) i Sydney-indoor (Tanner 6-4 7-5 6-2). Zwycięża też w zawodach w Dallas-WCT (6-1 6-2 6-4 w finale z Johanem Kriekiem). W Roland Garros dochodzi do ćwierćfinału. Na koniec roku zostaje najlepszym tenisistą świata ; w cyklu GP jest drugi...
Sezon 1982 rozpoczyna Amerykanin zwycięstwami w Filadelfii , San Francisco (Connors 6-1 6-3) , Sydney-indoor (G.Mayer 6-4 6-1 6-4) , Tokio (P.McNamara 7-6 7-5) i Wembley (B.Gottfried 6-3 6-2 6-4). Finalista turnieju WCT (Lendl 2-6 6-3 3-6 3-6) oraz Masters (Lendl 4-6 4-6 2-6). W Wimbledonie dochodzi pewnie do finału , ale przegrywa decydujący mecz z Connorsem po 4 godzinach i 14 minutach (6-3 3-6 7-6 6-7 4-6). W rozstrzygającej fazie meczu więcej ryzykował Connors i dlatego zwyciężył. Ten pojedynek został nazwany "westernowym finałem" , w którym McEnroe był "czarnym charakterem" , podczas gdy Jimmy "szlachetnym"!!!
Nie startuje w Roland Garros , zaś w US Open zatrzymuje go w półfinale Ivan Lendl (John przegrywa z nim 4-6 4-6 6-7).
Niedługo później po wimbledońskim finale`82 McEnroe broni barw USA w meczu ze Szwecją i zdobywa decydujący punkt , pokonując Matsa Wilandera 9-7 6-2 15-17 3-6 8-6 po 6 godzinach i 39 minutach!!! Dla Johna Puchar Davisa jest rzeczą szczególną: "Lubię i doceniam atmosferę Pucharu Davisa , znam jego historię i bohaterów. To wielka sprawa! Cieszę się i jestem dumny , że zostaję powołany do reprezentacji pucharowej!" - powiedział niegdyś McEnroe.
Na koniec roku broni miano najlepszego tenisisty świata , w cyklu GP jest czwarty...
Rok 1983. John McEnroe wygrywa Filadelfię (Lendl 4-6 7-6 6-4 6-3) , turniej WCT (6-2 4-6 6-3 6-7 7-6 z Lendlem) , Forest Hills (Gerulaitis 6-3 7-5) , Sydney-indoor (Leconte 6-1 6-4 7-5) i Wembley (Connors 7-5 6-1 6-4). Zwycięża także po raz drugi w Wimbledonie , gdzie w półfinale wyeliminował Lendla (7-6 6-4 6-4) , a w finale zmiażdżył Chrisa Lewisa (6-2 6-2 6-2). W US Open odpada w 1/8 finału , w Roland Garros przegrywa w ćwierćfinale. Po raz pierwszy startuje na Antypodach ; w Australian Open dochodzi do półfinału (6-4 3-6 4-6 3-6 z Wilanderem). McEnroe zwycięża też w turnieju Masters (w finale 6-3 6-4 6-4 z Ivanem Lendlem). Na koniec roku zostaje bezdyskusyjnym numerem "1"...
Sezon 1984 jest zdecydowanie najlepszym w karierze 25-letniego Amerykanina. Wygrywa po raz trzeci Wimbledon (w finale "nokautuje" Jimmiego Connorsa - oddaje mu tylko cztery gemy i zwycięża 6-1 6-1 6-2). Zwycięża także w Otwartych Mistrzostwach USA , gdzie w finale nie daje szans Lendlowi (6-0 6-4 6-1). Wygrywa turniej WCT (Connors 6-1 6-2 6-3) i Masters (Lendl 7-5 6-0 6-4). Ponadto jest najlepszy w: Filadelfii (Lendl 6-3 3-6 6-3 7-6) , Richmond , Madrycie (T.Szmid 6-0 6-4) , Brukseli (Lendl 6-1 6-3) , Forest Hills (Lendl 6-4 6-2) , Queens Clubie (L.Shiras 6-1 3-6 6-2) , Toronto (Gerulaitis 6-0 6-3) , San Francisco (B.Gilbert 6-4 6-4) i Sztokholmie (Wilander 6-2 3-6 6-2). W Roland Garros gra znakomicie: w półfinale nie daje szans Connorsowi (7-5 6-1 6-2) , w finale (z Lendlem) jest zdecydowanym faworytem. McEnroe w pierwszych dwóch setach (wygranych 6-3 6-2) gra "najlepszy halowy tenis na kortach ziemnych" , potem jednak coś zacięło się w jego grze i przegrywa cały mecz w 5 setach (6-3 6-2 4-6 5-7 5-7!) Triumf w Paryżu był tak blisko...
Na koniec roku zostaje najlepszym tenisistą świata (czwarty raz z rzędu!).
Rok później (1985) McEnroe zwycięża w: Filadelfii (Mecir 6-3 7-6 6-1) , Houston (Curren 7-5 6-1 7-6) , Mediolanie (Jarryd 6-4 6-1) , Chicago (walkower Connorsa) , Atlancie (P.Annacone 7-6 7-6 6-2) , Startton Mountain (Lendl 7-6 6-2) , Toronto (Lendl 7-5 6-3) i Sztokholmie (Jarrryd 6-1 6-2). W Australii i Wimbledonie odpada w ćwierćfinale. W tym drugim turnieju nie daje rady świetnie dysponowanemu Kevinowi Currenowi. W Roland Garros walczy zaciekle , ale nie ma nic do powiedzenia w pojedynku z Wilanderem (1-6 5-7 5-7) , choć w trzeciej partii prowadził 5-1!!! W US Open pokonuje w półfinale 3-6 6-4 4-6 6-3 6-3 właśnie Wilandera , ale w finale nie daje rady Lendlowi (6-7 3-6 4-6). Był to dla Amerykanina ostatni finał turnieju wielkoszlemowego w karierze.
Rok 1986. John wygrywa Los Angeles (Edberg 6-2 6-3) , San Francisco (Connors 7-6 6-3) i Scottsdale (Curren 6-3 3-6 6-2). Nie startuje w Australii , Roland Garros ani w Wimbledonie. W USA odpada już w pierwszej rundzie...
Sezon 1987 jest słabym sezonem w wykonaniu McEnroe. Nie wygrywa on żadnego turnieju , jest jedynie ćwierćfinalistą US Open. Startuje w Roland Garros , ale odpada już w pierwszej rundzie.
Częściowo Amerykanin zrehabilitował się dochodząc do finału turnieju WCT (Mecir 0-6 6-3 2-6 2-6)...
Rok 1988. John McEnroe odpada w II rundzie Wimbledonu i USA , ale wygrywa Detroit. Następnie jest najlepszy w Tokio-hard (Edberg 6-2 6-2). W Roland Garros przegrywa zaś w 1/8 finału...
Powraca do czołówki w roku 1989 , kiedy to wygrywa 3 turnieje: Lyon (Hlasek 6-3 7-6) , zawody WCT (B.Gilbert 6-3 6-3 7-6) i Indianapolis (J.Berger 6-4 4-6 6-4). Dociera też do finału "Masters Series" w Toronto (Lendl 1-6 3-6) , półfinału Wimbledonu (Edberg 5-7 6-7 6-7) oraz ćwierćfinału Australian Open. Nie startuje we French Open. W Otwartych Mistrzostwach Stanów Zjednoczonych odpada już w drugim pojedynku...
Rok 1990. Wydawałoby się już , że McEnroe stał się "grzeczniejszy" pod względem zachowania. Tymczasem został on zdyskwalifikowany w 1/8 finału Australian Open podczas spotkania z Mikaelem Pernforsem (przy stanie 1-6 6-2 5-7 2-4!!!). Następnie odpadł w pierwszej rundzie Wimbledonu , ale końcówka sezonu dobra: półfinał US Open (Sampras 2-6 4-6 6-3 3-6) , wygrał Bazyleę (Ivanisevic 6-7 4-6 7-6 6-3 6-4)...
Sezon 1991 przynosi McEnroe tytuł (ostatni w karierze) w Chicago , gdzie w finale pokonuje... swojego brata Patricka 3-6 6-2 6-4!!! Odpada w pierwszej grze w Roland Garros oraz trzeciej w US Open. W Wimbledonie dochpodzi do 1/8 finału. W tym sezonie osiąga swój ostatni finał: w Bazylei w decydującym spotkaniu ulega 6-7(4-7) 0-6 3-6 Jacobowi Hlaskowi...
Ostatni sezon startów - rok 1992 przynosi Amerykaninowi ćwierćfinał Australian Open (przegrywa z Waynem Ferreirą) oraz półfinał Wimbledonu! 33-letni McEnroe pokonuje kolejno: Mattara 5-7 6-1 6-3 6-3 , Cashe`a 6-7(3) 6-4 6-7(1) 6-3 6-2 , Wheatona 6-3 6-4 6-4 , Olhowskiego 7-5 6-3 7-6(10) i w ćwierćfinale Forgeta 6-2 7-6(9) 6-3!!! W walce o finał(!) przegrywa dopiero z Agassim (4-6 2-6 3-6). Oto wypowiedź McEnroe po półfinale z Agassim: "Jestem dumny ze swoich osiągnięć. Jestem wciąż jeszcze zdolny do udziału w grach wielkiego tenisa".
Razem z (Michaelem Stichem) wygrywa debla! W finale po dramatycznym pojedynku Amerykanin i Niemiec zwyciężają parę Jim Grabb-Richey Reneberg 5-7 7-6 3-6 7-6 19-17!!! Mecz trwał blisko 5 godzin...
W US Open również gra dobry turniej , ale odpada w 1/8 finału. Słabiej wypada w Roland Garros , gdzie musi wracać do domu już po pierwszym meczu...
Po występie w Monachium-indoor (notabene ćwierćfinał - przegrywa z Ivaniseviciem 6-3 4-6 2-6) , kończąc swoją 16-letnią karierą...
Wraca jeszcze na kort w roku 1994 , ale startuje tylko w jednym turnieju - w Rotterdamie , gdzie w pierwszej rundzie przegrywa z Magnusem Gustafssonem 2-6 6-7(5).
Pod względem liczby wygranych zawodów jest na trzecim miejscu - wygrał 77 turniejów. Wyprzedzają go tylko: Jimmy Connors (109) i Ivan Lendl (94).
PODSUMOWANIE:
UR: 16 lutego 1959 roku w Wiesbaden (Niemcy).
MIEJSCE ZAMIESZKANIA: Nowy Jork (USA).
WZROST: 180 cm.
WAGA: 75 kg.
ZAWODOWY TENISISTA OD: 1977 do 1992 (króciutko jeszcze w 1994).
Wygrał w sumie aż 77 turniejów ATP w karierze (1978-1991).
Finalista około 30 turniejów ATP.
TENISISTA LEWORĘCZNY (JEDNORĘCZNY BEKHEND).
Półfinalista Australian Open (1983) , ćwierćfinalista (1985 , 1989 , 1992) , 1/8 finału (1990).
Finalista Roland Garros (1984) , półfinalista (1985) , ćwierćfinalista (1981 , 1983) , 1/8 finału (1988).
Mistrz Wimbledonu (1981 , 1983 , 1984) , finalista (1980 , 1982) , półfinalista (1977 , 1989 , 1992) , ćwierćfinalista (1985) , 1/8 finału (1979 , 1991).
Mistrz US Open (1979 , 1980 , 1981 , 1984) , finalista (1985) , półfinalista (1978 , 1982 , 1990) , ćwierćfinalista (1987) , 1/8 finału (1977 , 1983 , 1992).
Mistrz Masters (1978 , 1983 , 1984) , finalista (1982).
Mistrz WCT (1979 , 1981 , 1983 , 1984 , 1989) , finalista (1980 , 1982 , 1987).
LOKATY W RANKINGU ATP (1977-1992):
1977: 21
1978: 4
1979: 3
1980: 2
1981: 1
1982: 1
1983: 1
1984: 1
1985: 2
1986: poza dziesiątką
1987: 10
1988: poza dziesiątką
1989: 4
1990: poza dziesiątką
1991: poza dziesiątką
1992: poza dziesiątką
LOKATY W CYKLU GRAND PRIX (1977-1983):
1977: 39
1978: 6
1979: 1
1980: 1
1981: 2
1982: 4
1983: 1
CIEKAWOSTKI:
5-krotny mistrz Wimbledonu w deblu (1979 , 1981 , 1983 , 1984 , 1992).
Mistrz Roland Garros w mikście (1977).
4-krotny mistrz US Open w deblu (1979 , 1981 , 1983 , 1989).
Zwycięzca 77 turniejów (w singlu) i również 77 (w deblu!!!).
Startował w reprezentacji USA w Pucharze Davisa w latach 1978-84 , 1987-89 i 1991-92!!!.
Otrzymał tenisowego oskara - "Newcomer of the Year" za rok 1978.
Żonaty najpierw z aktorką Tatum O`Neil (1986) , z którą rozwiódł się w 1992 roku.
W 1997 roku ożenił się powtórnie (tym razem jego wybranką została Patty Smyth).
Dzieci: Ruby (ur. wrzesień 1985) , Kevin (ur. maj 1986) , Sean (ur. wrzesień 1987) , Emily ur. maj 1991) , Anna (ur. grudzień 1995) , Eva (ur. kwiecień 1999).
W listopadzie 1959 roku wyemigrował z Niemiec do USA , od 1963 roku mieszka w Nowym Jorku.
John McEnroe na korcie był niesamowicie waleczny , nie było dla niego straconych piłek. Oto pewien przykład:
Podczas Masters`79 (mecz z Vilasem) przy stanie 6-2 5-3 McEnroe goniąc do skrótu przewrócił się i "szczupakiem" wpadł głową na siatkę z takim impetem , że obalił liniowego arbitra! Po meczu pytany czy nic mu się nie stało i dlaczego przy takim stanie meczu nie odpuścił złośliwego skrótu odpowiedział: "Nie daruję żadnej piłki! Nic mi się nie stało , drobiazg , nie ma o czym mówić. Ten wypadek , to nic! Podczas turnieju juniorów w Kalamazoo w stanie Michigan wpadłem na słup oświetleniowy i wyrżnąłem głową: to był dopiero ból! Dano mi 20 minut , żebym przyszedł do siebie ; nie tak jak u zawodowców , gdzie trzeba grać bez przerwy , a jak nie możesz , to podaj partię!".
McEnroe nie cierpi kortów ziemnych. Oto jego pewna wypowiedź: "Nie jestem przygotowany psychicznie do tej nawierzchni , nie lubię i nie wytrzymuję długich wymian , one mnie nudzą!".
W Monte Carlo`80 przegrywał z Vilasem 1-6 1-4 , kiedy ktoś z publiczności krzyknął: "Go one , John!" McEnroe szerokim gestem zaprosił widza na kort , aby mu pomógł ; później zebrał się do dalszej gry , odrobił straty i kiedy było już 4-5 przegrał swój serwis (po raz siódmy w meczu!!!). Jego silny serwis traci wiele na kortach ceglastych , a bez niego jest niestety tam bezradny...
W życiu prywatnym McEnroe pozostał Amerykanin roztargnionym chłopcem. Pewnego razu (początek lat 80-tych) jadąc na turniej na Hawajach pożyczył samochód od dyrektora turnieju w San Francisco. Dyrektor zniecierpliwiony pewnego dnia dzwoni do Honolulu i dowiaduje się , że McEnroe bardzo go przeprasza , ale zgubił kluczyki i nie może sobie przypomnieć , gdzie zostawił samochód!!! Koledzy mówili o nim wtedy (1983r) , że jest jeszcze bardzo , bardzo młody mimo swoich 24 lat"!!!
John McEnroe zarobił na korcie około 13 milionów dolarów w karierze.
(Grzesiek Augustowski - Greg)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Znajdz 
Sprawdz 
Wyszukaj 
Katalog 
Sprzedaj lub 
