 |
Sprawdz pogode do gry w tenisa!
|
|
 |
Rozdzielczość:
800x600 i wyższa
Przeglądarka:
IE, Netscape
|
|
|
 |
![]() |
|
|
|
|
|
![]() |
 |
|
| LEGENDY TENISA |
Jimmy Connors |
|
| |
 Jimmy Connors urodził się 2 września 1952 roku w East St.Louis-Belleville (Illinois - USA). Do zajęcia się tenisem zdeterminowały Jimmiego matka Gloria (z domu Thompson) oraz babka Bertha - wielkie pasjonatki i miłośniczki tenisowe. Gloria Thompson była niezłą tenisistką regionalną , ale nie spełniła ambicji i oczekiwań. Synowie lub wnuki mięli być wspaniałymi tenisistami , zdobyć sławę i pieniądze.
"Miałem 2 latka , gdy mama dała mi rakietę i kazała pójść bawić się nią i piłeczką do ogrodu. Wielkie szczęście , że zabawa spodobała mi się ; w innym wypadku mama byłaby niepocieszona" - wspomina po latach Connors. Z biografii Tracy Austin czy Andre Agassiego znamy takie przypadki , w których rodzice sterują dzieci w stronę kariery sportowej od najmłodszych lat.
Świetnym tenisistą mógł zostać również John - brat Jimmiego , ale on wolał inne życie. "Nie można równocześnie trenować na serio i chodzić z dziewczynami , John preferował dziewczęta" - wspomina i ocenia po latach "Jimbo". Tak więc wszyscy w młodszym Connorsie upatrywali najlepszego , niezwyciężonego i bezkonkurencyjnego tenisistę...
Jimmy posłuchał najbliższych i uwierzył , że może być kiedyś najlepszy. Do gry przyłożył się bardzo solidnie , intensywnie trenował i ćwiczył grę w tenisa od podstaw. Grał faktycznie coraz lepiej. "Gdy tylko dzwonek kończył lekcje szkolne , biegłem na kort" - wspomina Connors.
Jimmy potrzebował oczywiście dobrego trenera. Wybór padł na Pancho Segurę , który dawał lekcje "białego sportu" w Beverly Hills. Chłopiec wiele nauczył się także od wielkiego tenisisty Pancho Gonzalesa , który podobnie jak Segura uczył najmłodszych grać w tenisa.
W roku 1966 po raz pierwszy uczestniczy w mistrzostwach USA młodzików do lat 14 - jego rywale to min. Brian Gottfried , Sandy Mayer i Harold Solomon , z którymi będzie się spotykał w grach seniorskich jeszcze wielokrotnie. W amerykańskim turnieju 14-latków na clayu jest w ćwierćfinale (Mayer). Rok później jest w ćwierćfinale USA kadetów (Dibbs) oraz w półfinale mistrzostw halowych (D.Stockton).
Rok 1968 przynosi Connorsowi pierwsze tytuły: jest mistrzem w hali w singlu i deblu oraz mistrzem na cemencie (również w deblu z Gottfriedem). Jest dobrym juniorkiem , ale Tanner , Solomon , Dibbs , B.Gottfried , Stockton są lepsi. Jimmy musi zwiększyć dawki treningowe z Segurą i Gonzalesem. To też czyni. Nie zdobywszy "nic" nie może startować w Orange Bowl (w roku 1967 uległ w półfinale Vilasowi).
Connors przestał być juniorem w roku 1970. Pożegnał się z tą kategorią po wygraniu juniorskich mistrzostw USA na cemencie. Został najlepszym juniorem (przed Solomonem i B.Gottfriedem)...
W swoim pierwszym dużym seniorskim turnieju - US Open odpada w I rundzie (Mark Cox) , ale potem ogrywa w pojedynczych grach Roya Emersona i Moore`a.
W sezonie 1971 Jimmy wygrywa uniwersyteckie mistrzostwa USA (Tanner). Dochodzi do finałów w Grove City (Gorman) oraz Los Angeles (P.Gonzales). Po pojedynku w Los Angeles "Jimbo" mówi: "Grając przeciwko człowiekowi , który wszystkiego prawie mnie nauczył i przyswoił wiele tenisowych tricków , nie byłem w stanie ich użyć!" Odpada jednak po pierwszej rundzie Wimbledonu oraz drugiej w US Open...
Rok 1972 jest udanym rokiem dla 20-letniego Amerykanina. Najpierw osiąga finał w Towson (Nastase) , ale następnie wygrywa swój pierwszy turniej w karierze - Jacksonville (pokonuje tam Graebnera i J.Fillola). Na osiada na laurach: wygrywa turniej w Roanoke. Później dostaje lanie na kortach ziemnych od: Proisiego (Madryt) , Korpasa - znanego tylko na Węgrzech (Nicea) , Velasco (Rzym). W Roland Garros po drugiej rundzie musi pakować walizki (Solomon pokonuje go łatwo 6-4 7-5 6-1!!!). Na szczęście Europa ma też korty trawiaste , więc Connors wygrywa turniej w Queens Clubie oraz jest ćwierćfinalistą Wimbledonu (po raz pierwszy dochodzi tak daleko w "Wielkim Szlemie" - pokonuje Hewitta , Kalogeropoulosa , Panattę i Jauffreta , przegrywa z Nastasem. Na kortach twardych wygrywa 3 turnieje (min. Cincinnati - finał z Vilasem) , ale odpada w pierwszej rundzie US Open (Gorman). Kwalifikuje się do turnieju Masters , gdzie odpada dopiero w półfinale (wygrywa z Kodesem i Gimeno).
Sezon 1973 rozpoczął nie najlepszą grą - min. porażkami w Rzymie (Van Dillen) i Roland Garros (I runda - Raul Ramirez). Rozkręca się w połowie sezonu: ćwierćfinał Wimbledonu (Metreweli) , ćwierćfinał US Open (Newcombe) , wygrywa Boston , Columbus , Los Angeles , Quebec , Johannesburg. W Masters znów półfinał (ogrywa S.Smitha i M.Orantesa , przegrywa z Nastasem...
Największe sukcesy Jimmiego Connorsa przypadają na rok 1974. "Jimbo" wygrywa Australian Open (w półfinale bije Johna Alexandra 7-6 6-4 6-4 , w finale pokonuje w 4 setach P.Denta 7-6 6-4 4-6 6-3). Zgłasza się do Otwartych Mistrzostw Francji , jednak Francuzi nie wpuszczają go do Paryża!!! Connors przegrywa również sprawę w sądzie.
Francuska Federacja jest antagonistką rozszerzających się w szybkim tempie najrozmaitszych cyrkowo-finansowych turniejów tenisowych , wśród nich będącej karykaturą prawdziwego tenisa amerykańskiej "Ligi Miast" (World Team Tennis). Connors podpisał zaś kontrakt z WTT!!! Oburzony Jimmy przyrzeka nie startować nigdy więcej w Paryżu , ale wróci tam w 1979 roku i później...
Przyjeżdża do Wimbledonu i pewnie wygrywa całe zawody , pokonując w półfinale D.Stocktona , a w finale 6-1 6-1 6-4 Kena Rosewalla! Wygrywa następnie Los Angeles oraz US Open , gdzie w finale miażdży znów Rosewalla 6-1 6-0 6-1!!!
W sezonie 1975 Jimmy dochodzi do wszystkich finałów turniejów wielkoszlemowych (które wygrał w 1974) , ale z każdym razem jest gorszy! W Melbourne pokonuje go 7-5 3-6 6-4 7-5 John Newcombe , w Wimbledonie taktyka Arthura Ashe`a przynosi fantastyczne efekty (Connors przegrywa 1-6 1-6 7-5 4-6!) , a w USA Orantes bije Amerykanina 6-4 6-3 6-3!!! Mało tego - Jimmy przegrywa ważny mecz w Pucharze Davisa z Meksykiem. Przy stanie 2-2 ulega w 4 setach Ramirezowi , z którym ma bilans 15-3! Ta porażka mocno zabolała Connorsa...
"Gdy zjadę do Wimbledonu będzie tam 127 przegranych i jeden zwycięzca: Jimmy Connors" - zapowiada buńczucznie w roku 1976 i odpada w ćwierćfinale po słabej grze z Tannerem (4-6 2-6 6-7!!!). Wygrywa jednak aż 11 turniejów (Birmingham , Filadelfia , Hampton , Palm Springs , Denver , Las Vegas , Waszyngton , North Conway , Indianapolis , US Open i Wembley). W finale Otwartych Mistrzostw USA pokonuje Borga 6-4 3-6 7-6(9) 6-4...
W sezonie 1977 dochodzi do finałów Wimbledonu (Borg 6-3 2-6 1-6 7-5 4-6) oraz US Open (Vilas 6-2 3-6 6-7 0-6) , wygrywa Masters (Borg 6-4 1-6 6-4) oraz turniej WCT (D.Stockton 6-7 6-1 6-4 6-3).
W roku 1978 wygrywa w Birmingham , Filadelfii , Denver , Memphis , Rotterdamie , Waszyngtonie , Indianapolis , Stowe , US Open oraz Sydney. W finale USA znów ogrywa Bjorna Borga - 6-4 6-2 6-2. W wimbledońskim finale to Szwed wygrywa łatwo - 6-2 6-2 6-3.
Rok później (1979) wygrywa Birmingham , Filadelfię , Memphis , Tulsę , Indianapolis , Stowe , Hongkong. Po raz pierwszy od 1974r nie dochodzi do finału żadnego z 4 największych turniejów na świecie. Przegrywa półfinały Roland Garros (pierwszy start od 1973 - V.Pecci 5-7 4-6 7-5 3-6) , Wimbledonu (Borg 2-6 3-6 2-6) , US Open (J.McEnroe 3-6 3-6 5-7).
Następny sezon (1980) przynosi Connorsowi kolejny półfinał Rolanda Garrosa (Gerulaitis 1-6 6-3 7-6 2-6 4-6) , Wimbledonu (J.McEnroe 3-6 6-3 3-6 4-6) oraz US Open (znów J.McEnroe 4-6 7-5 6-0 3-6 6-7). Wygrywa turnieje w: Birmingham , Filadelfii (po raz czwarty!) , North Conway , WCT (J.McEnroe 2-6 7-6 6-1 6-2) , Guangzhou oraz Tokio.
Sezon 1981 przyniósł Jimmiemu ćwierćfinał Paryża-RG (Clerc 6-4 2-6 6-4 5-7 0-6) , półfinał Wimbledonu (Borg 6-0 6-4 3-6 0-6 4-6) i US Open (po raz kolejny wygrywa Borg - 6-2 7-5 6-4). "Jimbo" wygrywa turnieje w La Quincie , Brukseli , Rotterdamie i Wembley.
Wydawało się , że Connors powoli traci pozycję w "wielkiej trójce" , gdyż pojawili się nowi , obiecujący i utalentowani zawodnicy (Lendl , Clerc). Nie można też zapominać o Vilasie , Gerulaitisie czy Tannerze...
"Jimbo" pokazał klasę w roku 1982 , kiedy to wygrał Wimbledon (drugi raz - poprzednio w 1974) - zakończył finał (po 4 godzinach i 14 minutach) z Johnem McEnroe niesamowitym asem w samą linię i wygrał: 3-6 6-3 6-7 7-6 6-4. Po piłce meczowej jego zwolennicy -"Quantanamery" śpiewali: "Jimmy Connors is only one Jimmy Connors"... W Otwartych Mistrzostwach Stanów Zjednoczonych pozbawił złudzeń "Ivana Groźnego" i pokonał go w 4 setach (6-3 6-2 4-6 6-4). Oprócz Wimbledonu i USA był też w ćwierćfinale French Open oraz wygrał jeszcze 5 turniejów: Monterrey , Los Angeles (M.Purcell 6-2 6-1) , Las Vegas , Queens Club (J.McEnroe 7-5 6-3) oraz Columbus. Pierwszy w cyklu "Grand Prix" , drugi w rankingu ATP na koniec roku...
W 1983 roku Connors utrzymuje dobrą formę z poprzedniego sezonu. Wygrywa Memphis , Las Vegas i Queens Club (6-3 6-3 w finale z J.McEnroe). Obronił tytuł w US Open (po finałowym zwycięstwie nad Lendlem - 6-3 6-7 7-5 6-0). Odpada nieoczekiwanie już w 1/8 finału w Wimbledonie , nie mogąc sobie poradzić ze znakomitym serwisem Kevina Currena (32 asy!!!). Przegrywa ten mecz w 4 setach. Jest również w ćwierćfinale Roland Garros. Pierwszy na koniec roku w obu rankingach (ATP i GP).
Sezon 1984 był udanym sezonem w wykonaniu 32-letniego Connorsa. Osiągnął finał w Wimbledonie (pokonał w półfinale Lendla , w finale przegrał 1-6 1-6 2-6 z Johnem McEnroe). W Roland Garros odpadł w walce o finał znów z McEnroe 5-7 1-6 2-6 , w US Open 4-6 6-4 5-7 6-4 3-6 uległ po raz kolejny Johnowi. Wygrał zaś zawody w Memphis , La Quincie , Boca West oraz Los Angeles (finał z Teltscherem 6-4 4-6 6-4). Był też w finale turnieju WCT (J.McEnroe 1-6 2-6 3-6)...
Następny rok (1985) przyniósł Connorsowi półfinały Roland Garros ( 2-6 3-6 1-6 przegrał tam z Ivanem Lendlem). W Wimbledonie w tej fazie turnieju znów przegrywa z Currenem (2-6 2-6 1-6) , a w półfinałowej grze w US Open ulega Lendlowi w prostych 3 setach (2-6 3-6 5-7). Nie wygrywa żadnego turnieju.
W roku 1986 znów nie wygrywa "niczego" , ale jest w finale dużego turnieju w Cincinnati (4-6 1-6 z Wilanderem). Zawodzi w "Wielkim Szlemie" - odpada po pierwszej grze w Wimbledonie oraz trzeciej w US Open. Osiąga finał w Queens Clubie (4-6 1-2 krecz z Mayotte)...
Następny sezon (1987) pokazuje , że Jimmy jest dalej wspaniałym zawodnikiem. Dochodzi do ćwierćfinału Roland Garros oraz półfinałów Wimbledonu (4-6 4-6 1-6 z Cashe`em) i US Open (4-6 2-6 2-6 z Lendlem). Na trawie dochodzi po raz drugi z rzędu do finału w Queens Clubie (Becker 7-6 3-6 4-6)...
Sezon 1988 przerwał złą passę Connorsa i wreszcie Jimmy wygrał turniej (od 1984r nie wygrał "nic"). Stało się to Waszyngtonie (finał z Gomezem - 6-1 6-4). Następnie wygrał Tuluzę (Czesnokow 6-2 6-0) , osiągnął też finały w Key Biscayne (Wilander 4-6 6-4 6-4 4-6 4-6) oraz Mediolanie (Noah 4-4 , krecz Jimmiego). Dotarł do 1/8 finału Wimbledonu oraz ćwierćfinału US Open , gdzie zaciekle walczył z młodszym o 18 lat Andre Agassim , ale nie dał rady i przegrał 2-6 6-7 1-6...
W sezonie 1989 wygrał Tuluzę (obronił tytuł - finał z J.McEnroe 6-3 6-3) oraz Tel Aviv (G.Bloom 2-6 6-2 6-1). Odpadł w IIr French Open i Wimbledonu. W US Open nic nie robił sobie z młodszych rywali i odpadł dopiero w ćwierćfinale (znów z Agassim , ale tym razem w 5 setach: 1-6 6-4 6-0 3-6 4-6)...
Prawie cały rok 1990 Connors świecił nieobecnością. Chciał zakończyć karierę , ale jednak spróbował wystąpić jeszcze w 1991...
Connors w sezonie 1991 odpadł w 3 rundzie Roland Garros i Wimbledonu. W US Open wystąpił z dziką kartą (przed turniejem był 174 w rankingu ATP). I tu sensacja! Jimmy w wieku 39 lat dotarł aż do półfinału!!! W drodze do 1/2 pokonał P.McEnroe , M.Schapersa , K.Novacka , A.Kricksteina , P.Haarhuisa. W walce o finał (!) przegrał z Courierem 3-6 3-6 2-6... Nie wytrzymał długośći meczu i skreczował w IIIr RG (mecz z Changiem 6-4 5-7 2-6 6-4) , mówiąc , że już nie ma siły grać...
W następnym roku (1992) 40-letni Connors odpadł w I rundzie Roland Garros i Wimbledonu. W US Open odpadł w II rundzie. Miał jednak kilka dobrych występów na amerykańskich kortach jak: półfinał Memphis , ćwierćfinały Los Angeles , Indianapolis , Atlanty , IIIr Key Biscayne...
W 1993 roku zakończył karierę w wieku 41 lat!!! Wprawdzie w latach 1994-96 startował jeszcze w kilku turniejach , ale raczej była to gra bardziej pokazowa niż poważna. Po ostatnim turnieju rozegranym w karierze (Atlanta`96 - odpadł w I rundzie) definitywnie zszedł z kortu...
Jimmy Connors to przykład znakomitego tenisisty , który potrafił utrzymywać się w światowej czołówce bardzo długo przez 17 lat (we Flushing Meadows był rozstawiany w latach 1972-89!!!). Pokazał on również , że w późnym wieku (39 lat - półfinał US Open`91) można osiągać jeszcze wspaniałe sukcesy...
A oto ciekawe historie , związane z występami Connorsa na korcie:
W ćwierćfinale Wimbledonu`80 z Tannerem zaszło dziwne zdarzenie. Tanner zaserwował asa , ale sędzia liniowy krzyknął "aut". Amerykanin kłócił się z sędziami , a Connors nie zwracał na to uwagi. Roscoe wreszcie chciał zacząć serwować , a Jimmy ruszył w kierunku sędziego. Na szczęście tylko symulował. Śmiała się z niego cała widownia.
W półfinale Masters miał setbola z Gerulaitisem , oddał mu dyskusyjnego asa... i przegrał seta (a było 5-3) i mecz!!!
Connors stał się bardzo ludzki , przyjazny dla otoczenia , przeciwników , sędziów. Jak się ożeni to się odmieni? Ożenił się w październiku`78 z eksmodelką Patti McGuire ; urodził mu się syn Brett Davis w sierpniu`79... "Jimbo" zaczął myśleć o obowiązkach rodzinnych w 1983 roku , ale wtedy jego żona wystąpiła o rozwód(!) , więc postanowił grać dalej...
PODSUMOWANIE:
UR: 2 września 1952 roku w East-St.Louis-Belleville (Illinois - USA)
MIEJSCE ZAMIESZKANIA: East-St.Louis-Belleville (Illinois - USA)
WZROST: 178 cm
WAGA: 71 kg
ZAWODOWY TENISISTA OD: 1970 do 1993 (chwilowo w latach 1994-96).
Wygrał w sumie 109 (absolutny rekord!!!) turniejów w karierze (1972-1989).
Finalista 54 turniejów ATP.
TENISISTA LEWORĘCZNY , OBURĘCZNY BEKHEND.
Mistrz Australian Open (1974) , finalista (1975).
Półfinalista Roland Garros (1979 , 1980 , 1984 , 1985) , ćwierćfinalista (1981 , 1982 , 1983 , 1987).
Mistrz Wimbledonu (1974 , 1982) , finalista (1975 , 1977 , 1978 , 1984) , półfinalista (1979 , 1980 , 1981 , 1985 , 1987) , ćwierćfinalista (1972 , 1973 , 1976) , 1/8 finału w 1983 i jeszcze w 1988!!!
Mistrz US Open (1974 , 1976 , 1978 , 1982 , 1983) , finalista (1975 , 1977) , półfinalista (1979 , 1980 , 1981 , 1984 , 1985 , 1987 , 1991) , ćwierćfinalista (1973 , 1988 , 1989.
Mistrz Masters (1977).
Mistrz WCT (1977 , 1980) , finał (1984).
Mistrz deblowy: Wimbledon`73 , USA`75 , Francja`73 (wszystko z Nastasem).
Zwycięzca cyklu GP (1978 i 1982).
Connors (podobnie jak Becker) nie mógł wygrać dużej imprezy na clayu. Oprócz czterech półfinałow na RG:
Był też w finale Monte Carlo (1981) , Hamburga (1981) oraz Rzymu (1975 w deblu).
Występował w drużynie , która zdobywała Puchar Davisa (1976 , 1981 , 1984).
LOKATY W RANKINGU ATP (1974-1993):
1974: 1
1975: 1
1976: 1
1977: 1
1978: 1
1979: 2
1980: 3
1981: 3
1982: 2
1984: 2
1985: 4
1986: 8
1987: 4
1988: 7
1989: poza dziesiątką
1990-93: w pierwszej setce
LOKATY W CYKLU GRAND PRIX (1973-1983):
1973: 9
1974: 1
1975: 3
1976: 1
1977: 3
1978: 2
1979: 3
1980: 3
1981: 3
1982: 1
1983: 1
Zarobił na korcie około 9 milionów dolarów w karierze.
(Grzesiek Augustowski-Greg)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Znajdz 
Sprawdz 
Wyszukaj 
Katalog 
Sprzedaj lub 
