 |
Sprawdz pogode do gry w tenisa!
|
|
 |
Rozdzielczość:
800x600 i wyższa
Przeglądarka:
IE, Netscape
|
|
|
 |
![]() |
|
|
|
|
|
![]() |
 |
|
| LEGENDY TENISA |
Boris Becker |
|
| |
 Boris Becker urodził się w małej miejscowości Leimen (leżącej niedaleko Monachium) 22 listopada 1967r. Był synem architekta Karla-Heinza oraz zwykłej gospodynii domowej. Jako mały chłopiec grał zaciekłe w tenisa oraz piłkę nożną. Kiedy miał 12 lat wybrał tenis.
Treningi rozpoczął w Leimen.
W latach 1982-84 zostawał mistrzem RFN juniorów. W tym ostatnim roku był już gotowy do gry z seniorami. Jego opiekunem został Gunter Bosch , a menedżerem znany tenisista rumuński lat 60-tych Ion Tiriac. Ponadto podpisał już swój pierwszy kontrakt reklamowy (z Adidasem).
W 1984 roku (14 maja) wygrał swój pierwszy turniej w deblu - w parze z Wojtkiem Fibakiem (który mógł zostać trenerem Borisa!) wygrał w Monachium. Niedługo po raz pierwszy pokazał się w singlu dochodząc do ćwierćfinału Australian Open! Boris okazał się niezwykłym talentem. Trenował bardzo zaciekle i intensywnie - ćwiczył (bardzo mocne zresztą) serwisy , biegał , ćwiczył przysiady i pompki...
Rok 1985 Boris rozpoczął zwycięstwem w turnieju Masters juniorów (miał w końcu dopiero niecałe 18 lat). Jednak po tym sukcesie definitywnie zaczął zmagać się ze starszymi kolegami. W czerwcu wygrał swój pierwszy turniej singlowy - w Queens Clubie. Pokonał tam w finale Johana Krieka 6-2 6-3. Fachowcy zlekceważyli to osiągnięcie Borisa i wypatrywali innych faworytów w Wimbledonie (głownie Lendla , Connorsa , J.McEnroe i Wilandera).
7 lipca 1985 roku o godzinie 1726 wybuchła największe sensacja ostatnich 100 lat na turnieju wimbledońskim. Boris Becker to pierwszy 17-latek (dokładnie miał 17 lat i 227 dni) i pierwszy nierozstawiony gracz , który zwyciężył w tych zawodach. Młody Niemiec grając znakomity , atletyczny i bezkompromisowy tenis , rzucając się do każdej piłki i przede wszystkim potężnie serwując (stąd przydomek "Bum , bum") został najmłodszym zwycięzcą Wimbledonu w historii!!!. Rudowłosy Niemiec pokonał kolejno Pfistera , Angera , Nystroema (przegrywał w 5 secie 2-5 , a wygrał 9-7!) , Mayotte , w ćwierćfinale Leconte , w półfinale Jarryda 2-6 7-6 6-3 6-3 , a w finale Currena.
Gra finałowa przeciwko Amerykaninowi Kevinowi Currenowi trwa dokładnie 3 godziny i 18 minut. Przed telewizorami (w samym tylko RFN) jest blisko 12 milionów widzów! Becker ogrywa finalistę Australian Open`84 6-3 6-7 7-6 6-4!!!
Prasa światowa prześciga się w pochwałach dla młodziutkiego chłopca: "Jeden z największych tenisistów wszechczasów" , "Cudowne dziecko Wimbledonu" , "Cesarz Boris I" , "Boris , Boris ponad wszystko" , "Czegoś podobnego jeszcze nie było" , "Narodziny supergwiazdy" , "Najbardziej utalentowany tenisista wszechczasów" , "Historyczny chłopak" , "Gracz roku 2000" , "Najlepszy ambasador , jakiego Niemcy miały kiedykolwiek" itd. Warto zauważyć , że przed Wimbledonem Becker był 20 w rankingu ATP.
Cała czołówka światowa nabrała respektu przed tym nieobliczalnym zawodnikiem , który dysponował znakomitym podaniem oraz równie dobrym forhendem.
Oprócz Queens Clubu i Wimbledonu Boris w sezonie`85 wygrał też turniej "Masters Series" w Cincinnati (finał 6-4 6-2 z Matsem Wilanderem). Rok zakończył na dobrym - szóstym miejscu ATP.
W 1986 roku był już znanym i popularnym zawodnikiem. Mieszkał w Monte Carlo , został milionerem dzięki lukratywnym kontraktom reklamowym z Coca-Colą , Puma , Ellesse i Deutsche Bank.
W Wimbledonie`86 rozstawiono go z numerem "4". Becker pokonał kolejno: Eduardo Bengoecheę 6-4 6-2 6-1 , Toma Gulliksona 6-4 6-3 6-2 , Paula McNamee 6-4 6-4 4-6 6-4 , Mikaela Pernforsa 6-4 7-6 6-2 , w ćwierćfinale Miroslava Mecira (późniejszego mistrza olimpijskiego z Seulu`88) 6-4 6-2 7-6 , w półfinale Henriego Leconte 6-2 6-4 6-7 6-3. W finale na drodze do drugiego tytułu staje mu Ivan Lendl. Boris ogrywa go łatwo: 6-4 6-3 7-5. Po raz drugi zdobywa tytuł wimbledoński. W Roland Garros ulega późniejszemu finaliście Szwedowi Mikaelowi Pernforsowi , w US Open w półfinale przegrywa po zaciętej batalii (6-4 3-6 4-6 6-3 3-6) z Mecirem. W tym roku wygrywa jeszcze turnieje w Chicago (Lendl 7-6 6-3) , Toronto (Edberg 6-4 3-6 6-3) , Sydney-indoor (Lendl 3-6 7-6 6-2 6-0) , Tokio-indoor (Edberg 7-6 6-1) oraz Paryżu-Bercy (S.Casal 6-4 6-3 7-6). Sezon kończy na 2 miejscu w rankingu ATP. W Masters 2-6 6-7 3-6 ulega w finale Lendlowi.
Rok 1987 Becker rozpoczyna od zwycięstw w Indian Wells (Edberg 6-4 6-4 7-5) oraz Mediolanie (Mecir 6-4 6-3). Nastepnie odpada w półfinale French Open (po fatalnym meczu z Wilanderem 4-6 1-6 2-6 - zachowywał się tam jak mały chłopiec , któremu zabierają ulubioną zabawkę.) Wprawdzie wygrywa następnie Queens Club (Connors 6-7 6-3 6-4) , ale odpada zupełnie niespodziewanie w IIr Wimbledonu (Paul Doohan). Końcówka sezonu słaba , kończy rok na 5 miejscu ATP.
Bardzo dobrym sezonem okazuje się rok 1988. Boris wygrywa drugi raz z rzędu kalifornijskie Indian Wells (E.Sanchez 7-5 6-4 2-6 6-4) , zwycięża też w Dallas (Edberg 6-4 1-6 7-5 6-3) , Queens Clubie - trzeci raz (Edberg 6-1 3-6 6-3) , Indianapolis (J.McEnroe 6-4 6-2) , Tokio-indoor (J.Fitzgerald 7-6 6-4) , Sztokholmie (P.Lundgren 6-4 6-1 6-1) oraz Masters (Lendl 5-7 7-6 3-6 6-2 7-6!!!). Dochodzi do finału w Wimbledonie , ale tam nie daje rady świetnie dysponowanemu Edbergowi 6-4 6-7 4-6 2-6). W finale Pucharu Davisa (Niemcy - Szwecja) Becker pokonał Edberga w 3 setach , a wspólnie z Ericem Jelenem zwyciężyli parę Edberg-Jarryd w 5 setach. Ponieważ Steeb rozprawił się w pierwszym singlu z Wilanderem "Srebrna Salatera" trafiła w ręce Niemców i Beckera. Do pełni szczęścia Borisowi brakuje tylko tytułu najlepszego tenisisty świata - niestety jest znów drugi na koniec sezonu...
Boris rozpoczął sezon`1989 z wielkim animuszem. Wygrał Mediolan (Volkov 6-1 6-2) , Filadelfię (Mayotte 7-6 6-1 6-3) i Wimbledon - po raz trzeci!!! (rewanż z Edbergiem 6-0 7-6 6-4). Szwed wyglądał na wyraźnie zagubionego w tym meczu. Niemiec po tym sukcesie powiedział: "Przez 2-3 lata musiałem ciężko pracować , a jednak teraz jestem bardziej dumny niż przedtem". Becker wygrał również US Open , pokonując w finale Lendla 6-3 1-6 6-3 7-6 (było to już drugie ważne zwycięstwo w tym sezonie nad "Ivanem Groźnym" - poprzednie w półfinale Wimbledonu w 5 setach). Triumfował jeszcze w paryskiej hali Bercy (Edberg 6-4 6-3 6-3). Był też w półfinale Roland Garros - drugi raz (pokonał go w stosunku 6-3 6-4 5-7 3-6 6-2 nie kto inny jak Stefan Edberg). W finale Masters Boris przegrywa z nim po raz kolejny (6-4 6-7 3-6 1-6)... Kończy rok na 2 miejscu (3 raz - poprzednio w 1986 i 1988)
Rok 1990 przyniósł Beckerowi tytuły w Brukseli (Steeb 7-5 6-2 6-2) , Indianapolis (P.Lundgren 6-3 6-4) , Stuttgarcie-indoor (Lendl 6-2 6-2) , Sydney-indoor (Edberg 7-6 6-4 6-4) oraz Sztokholmie (znów Edberg 6-4 6-0 6-3). Dochodzi też min. do finału Wimbledonu (Edberg 2-6 2-6 6-3 6-3 4-6) - Becker grał w pierwszych partiach niemrawo , potem się ożywił , ale Szwed był skuteczniejszy , półfinału US Open (Agassi 7-6 3-6 2-6 3-6) oraz finału Paryża-Bercy (Edberg 3-3 , krecz Borisa). Po raz czwarty jest tylko numerem 2 na liście najlepszych tenisistów świata.
Sezon`1991 nie był w wykonaniu rudowłosego Niemca najlepszy. Wygrał wprawdzie Australian Open - pierwszy raz (Lendl w finale 1-6 6-4 6-4 6-4) oraz Sztokholm (Edberg 3-6 6-4 1-6 6-2 6-2) , ale nic poza tym. Finały w Wimbledonie (Sitch doprowadza Borisa do wściekłości i wygrywa z nim 6-4 7-6 6-4) , Indianapolis (Sampras 6-7(2) 6-3 3-6) oraz Monte Carlo (Bruguera 7-5 4-6 6-7(6) 6-7(4). Nie można zapominać również o French Open (półfinał z Agassim 5-7 3-6 6-3 1-6). Był to już 3 taki wynik w Roland Garros (poprzednie w 1987 i 1989). Sezon zakończył na trzecim miejscu w rankingu ATP.
Rok 1992 okazał się rokiem dobrym , ale pierwszy raz od 1988 roku nie był finalistą Wimbledonu (przegrał ćwierćfinał z Agassim 6-4 2-6 2-6 6-4 3-6!!!). Wygrał turnieje w Brukseli (wspaniały mecz z Courierem trwający aż 5 godzin i jedną minutę!!! - 6-7(5) 2-6 7-6(10) 7-6(5) 7-5!) , Rotterdamie (A.Volkov 7-6(9) 4-6 6-2) , Bazylei (Korda 3-6 6-3 6-2 6-4) , Paryżu-hali (Forget 7-6(3) 6-3 3-6 6-3) oraz Masters (Courier 6-4 6-3 7-5). Na koniec roku został siódmym tenisistą świata.
Sezon`1993 był pierwszym sezonem (od 1984r) , który Boris zakończył poza pierwszą dziesiątką w rankingu ATP (na koniec roku był 11). Wygrał tylko w Doha (7-6(4) 4-6 7-5 z Ivanisevicem) oraz Mediolanie (Bruguera 6-3 6-3). W Wimbledonie dotarł do półfinału , ale nie miał tam nic do powiedzenia w pojedynku z Pete`em Samprasem (przegrał 6-7 4-6 4-6).
Pod koniec roku (17 grudnia) ożenił się z czarnoskórą piosenkarką Barbarą Feltus , z którą rozwiódł się 2 lata temu...
Rok 1994 był udanym rokiem w wykonaniu Niemca. Wygrał znów w Mediolanie (Korda 6-2 3-6 6-3) , zwyciężył też w Los Angeles (Woodforde 6-2 6-2) , New Haven (Rosset 6-3 7-5) oraz Sztokholmie (Ivanisevic 4-6 6-4 6-3 7-6(4). W Masters po 4-setowej walce uległ w finale Pete`owi Samprasowi (6-4 3-6 5-7 4-6). W Wimbledonie przegrał półfinał z Ivanisevicem 2-6 6-7 4-6. Został trzecim tenisistą świata na koniec sezonu`94
Rok 1995 był dobrym sezonem w wykonaniu Beckera. Wprawdzie wygrał tylko w Marsylii (D.Vacek 6-7(2) 6-4 7-5) oraz Masters (Chang 7-6 6-0 7-6) , ale miał również kilka innych dobrych wyników: min. półfinał US Open (6-7(4) 6-7(2) 6-4 4-6) , finał Paryża-Bercy (Sampras 6-7(5) 4-6 4-6). Największy sukces osiągnął w Wimbledonie , gdzie dotarł do finału (ostatni raz grał w tej fazie turnieju w 1991r). Tam przegrał jednak z Samprasem 7-6(5) 2-6 4-6 2-6... Na koniec sezonu został czwartą rakietą świata...
Bardzo dobrym rokiem (i ostatnim , w którym Becker był jeszcze w czołówej "10" ATP) był rok 1996. Boris wygrał Australian Open (drugi raz - poprzednio w 1991r - pokonał w finałowej grze Changa 6-2 6-4 2-6 6-2) , Queens Club (4 raz! - ostatnio w 1988r - pokonał w finale kończącego karierę Edberga 6-4 7-6(3) , Wiedeń (Siemerink 6-4 6-7(7) 6-2 6-3) , Stuttgart-indoor (pokonał po wspaniałej grze Samprasa 6-3 3-6 6-3 3-6 6-4!!!) oraz Monachium - C.G.S.C. (pokonał Ivanisevica 6-3 6-4 6-4). Rozegrał niesamowity pojedynek w finale Masters , gdzie przegrał z Samprasem 6-3 6-7(5) 6-7(4) 7-6(11) 4-6!!! Na koniec sezonu był 6 w rankingu ATP.
Następne lata (1997-99) były słabiutkie w wykonaniu Niemca. W sezonie`97 był jedynie w ćwierćfinale Wimbledonu (Sampras 1-6 7-6(5) 1-6 4-6). W roku następnym osiągnął finał w Gstaad (Corretja 6-7(5) 5-7 3-6) , a w sezonie`99 był w finale Hongkongu (Agassi 7-6(4) 4-6 4-6). Rok 1997 zakończył na 63 miejscu , rok 1998 na 69 pozycji , a ostatni rok kariery (1999) przyniósł mu 130 miejsce na liście ATP (w chwili grania ostatniego turnieju w karierze - Wimbledonu był 54 tenisistą na świecie...
30 czerwca 1999r. rozegrał na wimbledońskiej trawie ostatni mecz w swojej karierze. Przegrał w 1/8 finału po słabej grze z Rafterem (3-6 2-6 3-6).
Becker grając na wysokim poziomie utrzymywał się w światowej czołówce przez 11 lat (1985-1996!!!). Z pewnością do historii przejdą jego batalie z Edbergiem (25-10 dla Borisa) , Samprasem (12-7 dla Samprasa) , Agassim , Lendlem oraz Johnem i Patrickiem McEnroe.
Najsłabszą nawierzchnią Beckera był niewątpliwie clay. Nie wygrał na mączce żadnego turnieju , chociaż był:
3-krotym półfinalistą RG (1987 , 1989 , 1991)
6-krotnym finalistą mniejszych imprez:
Hamburg 1990 (Aguilera 1-6 0-6 6-7)
Rzym 1994 (Sampras 1-6 2-6 2-6)
Monte Carlo 1989 (A.Mancini 5-7 6-2 6-7 5-7)
Monte Carlo 1991 (Bruguera 7-5 4-6 6-7(6) 6-7(4)
Monte Carlo 1995 (Muster 6-4 7-5 1-6 6-7(6) 0-6)
Gstaad 1998 (Corretja 6-7(5) 5-7 3-6)
CIEKAWOSTKI:
2-krotnie wygrał Puchar Davisa (1988-89). Wygrał w tych rozgrywkach 53 pojedynki , a przegrał 11 (singiel: 38-3). Zdobywca Pucharu Drużynowego w 1989r. W parze ze Steffi Graf w 1992r oraz z Anke Huber w 1995r zdobył Puchar Hopmana.
Ma na swoim konice złoty medal olimpijskie (w deblu ze Stichem na IO w Barcelonie`92). Zwycięzca w latach 1985-87 turnieju Masters-juniorów (Young Masters).
Rozegrał w karierze aż 46 "pięciosetówek" , z czego wygrał 32 , a przegrał 14. Najdłuższy mecz w historii był jego udziałem - w Hartford`87 pokonał Johna McEnore 4-6 15-13 8-10 6-2 6-2. Mecz trwał 6 godzin i 39 minut!!!
Występował w turnieju Masters przez wiele lat. Rozgrywał swoje spotkania w tej imprezie w 3 różnych miastach (Nowym Jorku , Frankfurcie oraz Hanowerze).
PODSUMOWANIE:
UR: 22 listopada 1967r w Leimen
MIEJSCE ZAMIESZKANIA: Monte Carlo (Monako)
WZROST: 191 cm
WAGA: 86 kg
ZAWODOWY TENISISTA OD: 1984 do 1999.
Wygrał 49 turniejów w karierze (1985-99) , w tym 15 deblowych.
Finalista 29 turniejów ATP.
Mistrz Australian Open (1991 , 1996) , ćwierćfinalista (1984).
Półfinalista Roland Garros (1987 , 1989 , 1991).
Mistrz Wimbledonu (1985 , 1986 , 1989) , finalista (1988 , 1990 , 1991 i 1995) , półfinalista (1993 , 1994) , ćwierćfinalista (1992 , 1997).
Mistrz US Open (1989) , półfinalista (1986 , 1990 , 1995).
Mistrz Masters (1988 , 1992 , 1995) , finalista (1986 , 1989 , 1994 , 1996).
LOKATY W RANKINGU ATP:
1983: 563
1984: 65
1985: 6
1986: 2
1987: 5
1988: 2
1989: 2
1990: 2
1991: 3
1992: 7
1993: 11
1994: 3
1995: 4
1996: 6
1997: 63
1998: 69
1999: 130
Najwyższa pozycja w singlu: 1 (1991r , którą zajmował nieprzerwanie przez 12 tygodni).
Zarobił na korcie 26 milionów dolarów w karierze.
(Grzesiek Augustowski)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Znajdz 
Sprawdz 
Wyszukaj 
Katalog 
Sprzedaj lub 
