Przed wyjazdem do Londynu Agnieszka Radwańska zapowiadała, że zamierza powalczyć o najlepszy w swojej karierze wynik w turnieju wielkoszlemowym. Stało się jednak zupełnie odwrotnie. Reprezentantka Polski przegrała już w drugim etapie zmagań z dużo niżej notowaną Petrą Cvetkovską.

Wimbledon wydawał się zawsze być domeną Isi. W 2005 roku wygrała go, jako juniorka. Ciesząc się już statusem profesjonalnym, nigdy nie została tam pokonana przez zawodniczki spoza pierwszej piętnastki rankingu WTA. W występach ćwierćfinałowych (w 2008 i 2009) uległa dopiero Amerykankom, Serenie i Venus Willams.

Wczoraj jednak światowa „jedenastka” czuła się zupełnie zagubiona. Gdy w trzecim secie na tablicy pojawił się wynik 4-5 znowu zaczął padać silny deszcz, a zanim tenisistki udały się z powrotem do szatni, Polce puściły nerwy - wołając bezsilnie „nie wiem, co mam grać”, zaczęła uderzać rakietą w torbę. Jak podaje „Gazeta Wyborcza” z trybun dochodziły do niej sprzeczne polecenia. Zastępujący chwilowo Roberta Radwańskiego trener Tomasz Wiktorowski sugerował, by trzymała się z przodu kortu, zaś prezes Polskiego Związku Tenisowego, Jacek Kseń polecił jej obstawić linie z tyłu.

- Ja się już po meczu wyładowałam w garażu. Tak może powiem w skrócie. Już to ze mnie zeszło. Zresztą po tym, jak poszłam do szatni w przerwie trzeciego seta, wiedziałam już, że to był dla mnie praktycznie koniec meczu - wyznała na konferencji prasowej Radwańska.

- Trudno powiedzieć, który moment był decydujący, bo właściwie cały czas prowadziłam. Na pewno nie powinnam była tego przegrać, tym bardziej, że ona nic takiego szczególnego nie robiła. Pewnie, jak na swoje możliwości, grała świetnie, ale to nie zmienia faktu, że to ja zawaliłam. Trochę nie czułam tego kortu, raz piłki odbijały się szybko, raz wolno. No, ale warunki miałyśmy takie same, więc to mnie nie usprawiedliwia. Petra grała po prostu solidnie, odważnie i trochę ryzykownie, a ja chyba nie zrobiłam nic, żeby zamknąć mecz -dodała.

PS / www.eurosport.pl