100 lat od powstania Australian Open jest największą imprezą sportową w regionie, a przez dwa tygodnie przez trybuny przewija się ponad pół miliona widzów. Od kilku lat turniej rozgrywany jest jako "Wielki Szlem Azji i Pacyfiku". Jest to efekt promocji tenisa na kontynencie azjatyckim.

Pierwsze mistrzostwa Australazji rozegrano w 1905 roku, a obecnie impreza ta należy do grona czterech najbardziej prestiżowych turniejów zaliczanych do Wielkiego Szlema. Pierwszy turniej kobiecy Australian Open odbył się w 1922 roku. Dwie przerwy w rozgrywkach, w latach 1916-18 i 1941-45, spowodowane były przez wojny światowe.

W pierwszej edycji Australian Open wystąpiło 17 zawodników, którzy grali na trawiastych kortach w Warehouseman's Cricket Club w Albert Park w Melbourne. W finale Rodney Heath pokonał 4:6, 6:3, 6:4, 6:4 Arthura Curtisa, lekarza z Adelajdy, a wszystkie mecze oglądało łącznie blisko pięć tysięcy osób.

Zanim turniej wrócił na Flinders Park (w latach 90. zmieniono nazwę na Melbourne Park) był rozgrywany na różnych obiektach, a w 1906 i 1912 roku w Nowej Zelandii. W 1927 roku Mistrzostwa Australazji zamieniono na Mistrzostwa Australii.

Po II wojnie światowej turniej rotacyjnie odbywał się w Sydney (17 razy), Melbourne (49), Adelajdzie (14), Brisbane (8) i Perth (3), a najdłużej "zagrzał miejsce" (1972-87) na trawiastych kortach Kooyong Lawn Tennis Club - położonego na przedmieściach Melbourne. Od 1969 impreza nosi nazwę Australian Open.

Następnie turniej Australian Open przeniesiono do nowoczesnego Melbourne Park, gdzie powstał m.in. stadion Rod Laver Arena mogący pomieścić 15 tysięcy kibiców. Od 1988 roku niezmienne zostaje nie tylko miejsce, ale nawierzchnia - twarde korty typu Rebound Ace.

Do niedawna Rod Laver Arena - mający składany dach, rozsuwany w razie opadów deszczu - był wizytówką Melbourne Park. W 2001 roku otwarto jednak nowoczesną Vodafone Arena na dziesięć tysięcy miejsc, także z rozsuwanym dachem.

Dominacja Australijczyków w Australian Open trwała do 1935 roku, kiedy po raz pierwszy zwycięstwa odnieśli zawodnicy zagraniczni: Amerykanin Fred Alexander i Brytyjka Dorothy Round.

Powojenne lata, a szczególnie 60. i 70., przyniosły "złotą erę" australijskiego tenisa i triumfy gospodarzy. W latach 1960-73 aż 11 zwycięstw w Australian Open odniosła Margaret Smith-Court, a w latach 1974-77, czterokrotnie wygrywała Evonne Goolagong-Cawley. Wśród mężczyzn występujących w Australian Open najlepsi byli Ken Rosewall, Lew Hoad, Tony Roche, John Newcombe i Rod Laver, który jako jedyny tenisista w historii - i to dwukrotnie - zdobył Wielkiego Szlema.

Ostatnie ćwierć wieku Australian Open przyniosło zwycięstwa m.in. Amerykanów Andre Agassiego, Pete'a Samprasa i Jima Couriera, Szwedów Matsa Wilandera i Stefana Edberga czy Niemca Borisa Beckera. Początek XXI wieku to dominacja Rogera Federera w światowym tenisie, także w Australian Open (zwycięstwa w 2004, 2006, 2007).


W turnieju głównym Australian Open uczestniczą:
- 128 mężczyzn w singlu
- 128 kobiet w singlu
- 64 pary męskie w deblu
- 64 pary damskie w deblu
- 32 pary w deblu mieszanym


Reprezentanci Polski w Australian Open:
W turnieju głównym wystąpiła w 2005 roku - po raz pierwszy w turnieju wielkoszlemowym w swojej karierze - Marta Domachowska. Polka dotarła do II rundy, pokonując w pierwszym meczu Chinkę Ting Li; przegrała z Włoszką Silvią Farina-Elia. Mniej udany był występ pary deblowej Marcin Matkowski, Mariusz Fyrstenberg; debliści odpadli w I rundzie z Amerykanami Blake'm i Fishem. W I rundzie eliminacji gry pojedynczej mężczyzn odpadł (z Austriakiem Knowle) Łukasz Kubot. W 2007 roku Ci sami zawodnicy także brali udział w Australian Open i również bez większego powodzenia. Dołączyły do nich siostry Radwańskie. Agnieszka Radwańska odpadła po drugiej rundzie, natomiast jej młodsza siostra 16-letnia Urszula Radwańska i Amerykanka Julia Cohen przegrały 6:2, 3:6, 1:6 z Rosjankami Jewgienią Rodiną i Ariną Rodionową w finale gry podwójnej turnieju juniorek Australian Open.