Ur. 28 grudnia 1972(znak Zodiaku-Koziorożec)
Miejsce urodzenia:Mount Isa(stan Queensland)
Wzrost 185 cm
Waga 79 kg
Kolor oczu-piwne
Pseudonim-Skunky
Rodzice-Jim i Jocelyn
Rodzeństwo-Stephen,Theresa,Geoff,Maree,Peter,Louise,Michael,David(5 braci i 3 siostry)
Ulubiona książka-"Power of One" Bryce Courtney
Ulubiony film-"Jerry Macguire","Patriota"
Ulubione sporty(oprócz tenisa):golf,nurkowanie,wspinaczka górska,surfing
Ulubiona muzyka-Ben Harper,Dave Matthews Band,Powderfinger
Pierwszy turniej-Quilpy Classic(Queensland-1977)
Zwycięstwa w singlu:11-Manchester(1994),US Open(1997),Chennai(1998),Rosmalen(1998),Toronto(1998),Cincinnati(1998),Long Island(1998),US Open(1998),Rosmalen(1999),Rosmalen(2000),Indianapolis(2001)
Zwycięstwa w deblu:11-Bolonia(1994 z Fitzgeraldem),Adelajda(1995 z Courierem i 1997 z Sheltonem),Rolling Rock(1996 z Cashem),Queen's(1997 z Philippoussisem),Indian Wells(1998 z Bjoerkmanem),Queen's(1998 z Bjoerkmanem),Los Angeles(1998 ze Stollem),Australian Open(1999 z Bjoerkmanem),Halle(1999 z Bjoerkmanem),Montreal(1999 z Bjoerkmanem)
Sponsorzy:Reebok,Prince,Foxtel,Motorola,Fritto-Lay,Rayban
Najszybszy serw:208 km/h(130 mil/h)
1991: Pierwszy rok startów Patricka w cyklu turniejów challengerowych-w Auckland osiągnął finał.Rafter debiutuje w turnieju ATP w Brisbane,przegrywa jednak w 1 rundzie z Rosjaninem Czesnokowem 4-6,1-6.
1992: Debiut Pata w turnieju wielkoszlemowym,uległ w pierwszym meczu Amerykaninowi Grabbowi 6-3,0-6,6-7,2-6.Nie zdołał również wygrać meczu w turniejach w Queen's i Brisbane.W challengerach dotarł do półfinałów w Ribeirao(Brazylia) i Guangzhou(Chiny).
1993: Rok,który okazał się przełomowym w karierze Australijczyka.Po niezbyt udanym początku sezonu i porażkach w pierwszych rundach w Auckland,Australian Open i Indian Wells,20-letni Rafter wystartował w eliminacjach do Wimbledonu,przeszedł je zwycięsko oraz dwie pierwsze rundy-wygrywając z Youlem i Nelsonem.W meczu 1/16 finału w 4 setach przegrał z obrońcą tytułu Andre Agassi,czym zwrócił uwagę fachowców.Doskonale spisał się także w turnieju w Indianapolis-grał tam jak natchniony,pokonując kolejno:Rusedskiego,Czesnokowa,Ferreirę i lidera rankingu ATP Samprasa!(7-6,6-7,7-6),zanim w półfinale powstrzymał go Becker(4-6,6-3,4-6).Te występy oraz udziały w 3 rundzie w Tokio(hala) oraz w 2 rundzie w Newport,Tokio(hala) i Pekinie przyczyniły się do awansu Raftera do pierwszej setki rankingu.Przyznano mu także prestiżową nagrodę debiutanta roku 1993.
1994: Rafter zaczyna odnosić regularne sukcesy w turniejach.Osiągnął półfinał w Adelajdzie(przegrywa z Kafelnikowem) oraz 3 rundę w Australian Open(w przegranym meczu z Belgiem Daufresne zmieniał kilkanaście razy koszulkę).W Indian Wells odpadł w 3 rundzie(wcześniej wyeliminował Couriera),w Miami po wygranych m.in. z Goellnerem,Rossetem i Changiem awansował do półfinału-przegrał z Agassim.Te doskonałe rezultaty zwróciły uwagę Johna Newcomba,który powołał Patricka na mecz 1/8 finału Pucharu Davisa z Rosją w Moskwie.Mimo ambitnej postawy Rafter przegrał obydwa single z Kafelnikowem i Wołkowem,zaś Australia odpadła z dalszych rozgrywek.Pierwszy finał Patrick zaliczył w Hongkongu,niestety gładko uległ Changowi 1-6,3-6(na słabą postawę miało wpływ zatrucie pokarmowe).W Bolonii(na nawierzchni ceglastej) wygrał pierwszy turniej w deblu(w parze z Fitzgeraldem).Debiut we French Open wypadł niezwykle efektownie-Rafter doszedł do 4 rundy(pokonał m.in. Mustera,a później musiał uznać wyższość Bruguery).Wygrana w finale w Manchesterze(na trawie) z Ferreirą 7-6,7-6 dała mu pierwszy "skalp turniejowy". Do historii Wimbledonu przeszedł jego ponad 4-godzinny pojedynek w 2 rundzie z mistrzem Rolanda Garrosa(Sergim Bruguerą 6-7,6-3,6-4,5-7,11-13).W US Open osiągnął 3 rundę,natomiast w meczu barażowym z Nową Zelandią-dzięki jego zwycięstwom nad Stevenem i Greenhalghem Australia ponownie awansowała do grupy światowej.Jesienią zaliczył półfinał w Sydney oraz ćwierćfinał w Lyonie i Antwerpii.AD 1994 zakończył na wysokim 20 miejscu w rankingu ATP.
1995: Niezły początek roku-osiągnął ćwierćfinał w Adelajdzie i 4 rundę w Australian Open(dwie wygrane pięciosetówki z Hlaskiem i Ondruską,jednak w 1/8 finału nie sprostał piratowi z Las Vegas-przegrał po jednym z najlepszych meczów turnieju).W 1 rundzie Pucharu Davisa w meczu z RPA pokonał Ondruskę,zaś uległ Ferreirze.W Indian Wells i Miami zakończył występy na 3 rundzie.Później długo nie mógł odnaleźć jednak formy-w turniejach na europejskiej cegle odpadał w 1 rundzie.W Dusseldorfie zadebiutował w World Team Cup,choć Australia nie zdołała awansować do finału,Rafter wygrał 2 pojedynki grupowe(z Braaschem i Washingtonem).W Wimbledonie odpadł już w 1 rundzie.Latem osiągnął półfinał w Waszyngtonie,ćwierćfinał w Los Angeles i 3 rundę w Cincinnati.Godne uwagi były jeszcze ćwierćfinały w Ostrawie i Lyonie.
1996: Sezon niezbyt udany dla Patricka,nękany kontuzjami musiał ograniczyć starty turniejowe.Już podczas meczu 2 rundy Australian Open z Hadadem musiał skreczować z powodu kontuzji nadgarstka.Pauzował przez prawie 3 miesiące,powrócił na turniej w Hongkongu.W pierwszej połowie roku doszedł do ćwierćfinału w Coral Springs i Queen's(przegrał z późniejszym zwycięzcą imprezy Beckerem).Zaliczył także udany występ w Wimbledonie(po zwycięstwach nad Vackiem,Pozzim i Rossetem przegrał w 4 rundzie z Ivaniseviciem).W lipcu i sierpniu osiągnął ćwierćfinały w Waszyngtonie i Toronto oraz 3 rundę w New Haven.Po porażce w 1 rundzie w Pekinie z Ogorodowem z powodu urazu barku musiał ponownie pauzować przez 3 miesiące,w rankingu zajmował miejsce dopiero w siódmej dziesiątce.
1997: Niezapomniany rok w karierze Patricka Raftera.Po wyleczeniu kontuzji doszedł do ćwierćfinału w Sydney i wziął udział w meczu Pucharu Davisa przeciwko Francji.Pokonał wtedy Pioline'a w 5 setach,mimo iż przegrał dwie pierwsze partie;jak później przyznał-ten mecz stanowił wspaniały zastrzyk motywacji,był punktem zwrotnym w jego karierze.Rozpoczyna się wspaniały okres gry Raftera-osiągnął finał w Filadelfii(przegrał z Samprasem 7-5,6-7,3-6;zaś jedno z jego zagrań w tym meczu określono później mianem piłki roku),finał w Hongkongu(uległ Changowi),półfinał w Tokio i finał w St.Poelten(pierwszy w karierze na ziemi,pokonał m.in. Mustera i Normana zanim przegrał z Filippinim).W ćwierćfinale Pucharu Davisa-po wygranych z Dammem i Riklem wprowadza Australię do półfinału rogrywek.Grając wspaniały tenis serw&wolej zaliczył półfinał Rolanda Garrosa(stylowa wygrana z Krajickiem w 3 rundzie,a półfinałowy mecz z Bruguerą 7-6,1-6,5-7,6-7 fachowcy określili pięknym starciem tenisowych kontrastów,grą "ognia z wodą").Dobra passa trwała na trawie-ćwierćfinał w Queen's i 4 runda w Wimbledonie.Jednak dopiero letnie występy na amerykańskich hardcourts były prawdziwym przykładem popisowej gry Pata:finał w New Haven(przegrana z Kafelnikowem) i w Long Island(po zwycięstwach nad Enqvistem i Changiem uległ Moyi) oraz pierwszy wielkoszlemowy triumf w US Open(w 4 rundzie wyeliminował Agassiego,w półfinale faworyta turnieju Changa 6-3,6-3,6-4 po niemal bezbłędnym występie.W finale Rafter poradził sobie z potężnie serwującym Gregiem Rusedskim,który w tym meczu ustanowił rekord prędkości serwisu-146 mil na godzinę i wygrał z Anglikiem 6-3,6-2,4-6,7-5).Było to pierwsze od ponad 3 lat zwycięstwo Raftera w turnieju ATP.Australia nie zdołała jednak awansować do finału Pucharu Davisa(Pat przegrał obydwa single z Changiem i Samprasem).Swój siódmy finał w tym roku osiągnął w Monachium-w Pucharze Wielkiego Szlema(łatwe wygrane z Musterem i Riosem,a w półfinale pokonal Kordę w 5 setach po 4 godzinach walki.W meczu finałowym musiał uznać wyższość Samprasa).W hali spisywał się również dobrze-grał w półfinale w Stuttgarcie i Sztokholmie.Sezon kończył występem w Masters(Hannower)-mimo wygranych z Rusedskim i Moyą w rozgrywkach grupowych nie zdołał wyjść z grupy,zadecydowała o tym porażka w 2 setach z Samprasem.Na koniec roku zajmował 2 miejsce w rankingu ATP(za Samprasem,dla przypomnienia rok wcześniej zajmował 65 pozycję!).
1998: Bardzo udany sezon Pata,który potwierdził,iż jest tenisistą wysokiej klasy.W rodzinnej Australii startuje najpierw w Pucharze Hopmana z Anabel Ellwood(choć nie przegrywa meczu w singlu Australia nie zdołała awansować do finału),osiąga pófinał w Sydney.W Australian Open uważany za faworyta do zwycięstwa,po 2 maratońskich meczach z Tarango i T.Martinem(blisko 8 godzin na korcie!) odpada nieoczekiwanie w 3 rundzie z Hiszpanem Berasateguim.W hali osiąga półfinał w Antwerpii i ćwierćfinaływ Londynie i Rotterdamie.Niestety później gra trochę gorzej-szybko odpada w Indian Wells,a przegrany mecz ze Spadeą w Miami był jednym z najsłabszych spotkań Pata w karierze.Co gorsza Australia z Rafterem w składzie przegrywa u siebie nieoczekiwanie w 1/8 finału Pucharu Davisa z Zimbabwe(Patrick uległ wtedy B.Blackowi).Swój pierwszy turniej w sezonie wygrywa w indyjskim Chennai(w finale z Tillstroemem 6-3,6-4).Wiosną przychodzi ponownie okres słabszej gry "Kangura"-odpadł w 1 rundzie Tokio,Rzymu,St.Poelten i Queen's oraz 2 rundzie Rolanda Garrosa.W Rosmalen na trawie sięga po drugi tytuł w 1998(w finale z Dammem 7-6,6-2),zaś w Wimbledonie dochodzi po raz trzeci z rzędu do 4 rundy(przegrał z Henmanem w 4 setach).Latem w USA spisuje się doskonale-to chyba najlepszy okres w karierze Raftera.Wygrywa najpierw dwa prestiżowe turnieje:w Toronto(pokonał m.in. Philippoussisa,Bjoerkmana,Henmana a w finale Krajicka 7-6,6-4) i Cincinnati(wygrał z T.Martinem,Kordą i Kafelnikowem,w finale z Samprasem 1-6,7-6,6-4).Piąty tytuł zdobywa w Long Island(w finale z Mantillą 7-6,6-2).Świetne występy przypieczętował drugim wielkoszlemowym triumfem w US Open-broni tytułu sprzed roku,choć jużw 1 rundzie jest bliski porażki z Arazim,w 4 rundzie wygrywa z Ivaniseviciem 6-3,6-4,4-6,6-1,w 1/4 finału z Bjoerkmanem 6-2,6-3,7-5,w półfinale po prawdziwym thrillerze z Samprasem 6-7,6-4,2-6,6-4,6-3.W finale dość pewnie wygrał ze swym rodakiem Philippoussiem 6-3,3-6,6-2,6-0,który po meczu miał pretensje do legend australijskiego tenisa-Roche'a i Newcombe'a,iż zasiedli w boksie Pata i nie zachowali neutralności.Rafter wygrywając po raz drugi w Nowym Jorku "utarł" nosa wielu krytykom,w tym Johnowi McEnroe,który nazwał go przed rokiem "cudem jednego szlema".W barażach w Pucharze Davisa Australia odniosła łatwe zwycięstwo 5:0 nad Uzbekistanem(Rafter pokonał Ogorodowa i Tomaszewicza).Europejska jesień w hali przyniosła Patowi ćwierćfinał we Wiedniu i Lyonie.Po porażce z T.Martinem w 3 rundzie turnieju w paryskiej Bercy,Pat zrezygnował ze startu w Sztokholmie i Masters z powodu kontuzji kolana.
1999: Pierwsze cztery miesiące sezonu były nieudane dla Raftera-w Australian Open odpadł w 3 rundzie(porażka z Enqvistem),w Indian Wells w 2 rundzie a w Miami w 3 rundzie(przegrane z Kieferem).Nie zdołał przejść również pierwszej rundy w Sydney,Hongkongu i Atlancie.W 1/8 finału Pucharu Davisa pokonał Byrona i Wayna Blacka(Australia wygrała z Zimbabwe 4:1 i awansowała do ćwierćfinału).Wielka forma powróciła na turniej w Rzymie(wygrane w wielkim stylu z Ivaniseviciem,Gaudio,Agassim,Lapenttim i Mantillą,w finale przegrał z Kuertenem).W Dusseldorfie podczas World Team Cup Pat imponował formą-pokonał Pioline'a i Samprasa(6-3,7-5),a w finale pucharu Enqvista(5-7,6-3,6-3).Australia zdobyła WTC po zwycięstwie nad Szwecją,zaś w całym turnieju Rafter wraz ze Stollem wygrał 3 z 4 pojedynków deblowych.We French Open odpadł w 3 rundzie,zaś w Rosmalen wygrał turniej po raz drugi w karierze(w sumie dziewiąty tytuł w karierze).W Wimbledonie grał po raz pierwszy w półfinale(wcześniej pokonał m.in. Bjoerkmana,Enqvista,Beckera-który rozegrał wtedy ostatni mecz w karierze,T.Martina,ale Agassiemu uległ w 3 setach).Był uczestnikiem ćwierćfinałowego triumfu w Pucharze Davisa nad USA-wygrał single z Courierem i T.Martinem(choć przegrywał z nim 0:2 w setach).W Montrealu dotarł do ćwierćfinału,a w Cincinnati osiągnął finał(wygrane z Changiem i Kafelnikowem,w finale uległ Samprasowi).Niestety Patrickowi zaczęła coraz bardziej dokuczać kontuzja prawego barku,która dawała sobie znać już podczas majowego turnieju w Rzymie.W Indianapolis oddał walkowerem ćwierćfinałowy mecz z Siemerinkiem z powodu nasilającego się bólu ramienia.Dzięki zabiegom fizykoteraupety oraz antybiotykom Rafter mógł wystąpić w US Open i bronić tytułu zdobytego w poprzednich dwóch latach.Jego rywalem w pierwszej rundzie był nieobliczalny Francuz Pioline.Pat od początku walczył z bólem,choć zdołał wygrać dwa pierwsze sety 6-4,6-4.Potem Franuz wyrównał stan meczu na 2:2 w setach,a Australijczyk po przegraniu swego podania na początku piątego seta skreczował.Rehabilitacja miała jednak potrwać długo-okazało się,iż konieczna jest operacja mięśnia skręcającego w prawym barku Pata.Operację przeprowadzono w listopadzie-zakończyła się sukcesem,natomiast powrót Raftera na korty zaplanowano na Australian Open.Tymczasem Australia po wygranej w Nicei 3:2 z Francją wywalczyła Puchar Davisa,ale Pata wśród zdobywców cennej salatery nie było-tenisowe prawa są nieubłagane:tylko nazwiska finalistów są wygrawerowane na Pucharze...
2000: Comeback Pata na korty opóźnił się,Rafter po długiej-blisko półrocznej przerwie powrócił na turniej w Delray Beach(USA).29 lutego rozegrał swój pierwszy mecz po kontuzji-pokonał Argentyńczyka Gumiego 6-2,7-6,następnie poradził sobie z Hipflem,a w ćwierćfinale uległ Amerykaninowi Goldsteinowi w 3 setach.Dobrze zaprezentował się także w Miami,gdzie dotarł do 4 rundy(przegrał z Agassim).W ćwierćfinale Pucharu Davisa przeciwko Niemcom wystąpił w debla z Woodfordem(wygrali w 5 setach z Goellnerem i Prinosilem),a Australia awansowała do półfinału.We French Open odpadł w 2 rundzie(przegrana z Piolinem).Po raz trzeci z rzędu wygrał turniej na trawie w Rosmalen(10 tytuł w karierze,wygrana w finale z Francuzem Escude 6-1,6-3).W Wimbledonie grał równy,precyzyjny tenis serw&wolej-pokonał w 4 rundzie Johanssona,w ćwierćfinale rewelację turnieju Niemca Poppa,a w półfinale wygrał po jednym z najlepszych spotkań w historii turnieju z Agassim 7-5,4-6,7-5,4-6,6-3.W finałowym pojedynku z faworytem Samprasem wygrał pierwszego seta 7-6,a w tie-breaku drugiego prowadził 4-1,jednak przegrał tę partię 7-6,6-7,4-6,2-6.W tydzień później wygrane Raftera w Pucharze Davisa z Kuertenem i Meligenim pomogły Australii w awansie do finału rozgrywek.Po turnieju w Toronto Pat ponownie zmagał się z bólem barku-odpadł w 1 rundzie US Open(nieoczekiwana przegrana z Blanco w 5 setach).Australijczycy wiązali duże nadzieje ze startem ich idola w turnieju olimpijskim w Sydney,ale nie będący w najlepszej dyspozycji Rafter odpadł w 2 rundzie po porażce z Nestorem 5-7,6-7.W tym sezonie grał jeszcze w półfinale w Hongkongu i finale w Lyonie(w ćwierćfinale łatwo ograł Gugę,w finale przegrał z Clementem).Sezon kończył swym pierwszym występem w finale Pucharu Davisa-rywalem była Hiszpania,gospodarz spotkania.W pierwszym meczu Hewitt pokonał Costę,Rafter w drugim meczu grał z Ferrero-przy stanie 7-6,6-7,2-6,1-3 musiał skreczować z powodu skurczów mięśni i bólu nadgarstków.Australia przegrała finał 1:3,a wielkie marzenie Pata o wygraniu Pucharu Davisa prysło jak mydlana bańka.
2001: Początek roku przyniósł zaskakującą wiadomość:Rafter podczas konferencji w czasie pokazowego turnieju Colonial Classic poinformował,iż po zakończeniu sezonu zamierza zrobić sobie dłuższą przerwę.Wtedy zdecyduje,czy powróci jeszcze na korty.Niewątpliwie w dokuczliwych kontuzjach ramienia,łokcia i nadgarstka,a także w znanej od lat niechęci Australijczyka do ciągłych wojaży należy upatrywać przyczyn tej decyzji.Dlatego niektórzy kibicy potraktowali ten sezon jako "tzw. pożegnalny tour Pata".Australijczyk spisywał się doskonale-w Australian Open po raz pierwszy w karierze osiągnął półfinał(wygrane m.in. z Kratochvilem,Henmanem i Hrbatym,zanim po epickim boju,przy dokuczliwych skurczach mięśni i odwodnieniu przegrał z Agassim 5-7,6-2,7-6,2-6,3-6).W 1/8 finału Pucharu Davisa Australia gładko wygrywa z Ekwadorem 4:1,a Rafter pokonuje obu braci Lapenttich.Wiosna na amerykańskich hardcourts jest również udana-ćwierćfinał w Delray Beach i Indian Wells(przegrana z Samprasem) oraz półfinał w Miami(m.in. wygrane z Corretją i Federerem,porażka z Agassim).Podczas ćwierćfinału Pucharu Davisa z Brazylią Pat skreczował w meczu z Kuertenem z powodu bólu łokcia,dzięki zabiegom masażysty i fizykoterapeuty wystąpił w deblu z Hewittem i po doskonałej grze Kangury pokonały Kuertena i Oncinsa na brazylijskiej ziemi 7-6,7-6,7-6,a Australia awansowała do półfinału.Rafter po 6 tygodniach przerwy powraca na World Team Cup...i po raz drugi w karierze świętuje zdobycie trofeum(choć w finałowym meczu z Rosją nie grał-ponowne kłopoty z łokciem).We French Open przegrywa w 1 rundzie ze swym rodakiem Arthursem mimo prowadzenia 2:0 w setach.Po półfinale w Halle i 1 rundzie w Rosmalen(nie zdołał po raz czwarty wygrać turnieju) przychodzi czas wimbledońskiej próby.Rafter w 4 rundzie pokonuje w 4 setach Rosjanina Juschniego,w ćwierćfinale Enqvista,a w półfinale nie pozwala Agassiemu na rewanż a porażkę sprzed roku i wygrywa po dramatycznej walce 2-6,6-3,3-6,6-2,9-7.Finałowy mecz z Ivaniseviciem przeszedł do historii-w decydującym secie Raftera dzieliły dwie piłki od zwycięstwa,jednak Goran ostatecznie zwyciężył 6-3,3-6,6-3,2-6,9-7.Podczas wręczania trofeów Patrick zwrócił uwagę dziennikarzy i kibiców nienagannym zachowaniem,serdecznością i niezwyle spontanicznymi gestami wobec Gorana-prawdziwy dżentelmen.Dobra passa Raftera została podtrzymana podczas sierpniowych turniejów:osiąga trzy finały pod rząd-w Montrealu(wygrane z Normanem,T.Martinem,Ferrero i Santoro,choć w finale pechowo przegrał z Pavelem),Cincinnati(pokonał Malisse,Blake'a,Rusedskiego,Hewitta 6-4,6-3 zanim uległ Kuertenowi) i Indianapolis(wygrane z Plessem,Mirnyim,Safinem 6-3,5-7,7-6,a w finale jego rywal Kuerten skreczował przy stanie 4-2 dla Raftera.Było to pierwsze zwycięstwo Raftera w 2001,a 11 w karierze).W US Open-zaliczany do głównych kandydatów do zwycięstwa,przegrywa w 4 rundzie z Samprasem.Choć w pierwszym meczu półfinału Pucharu Davisa przegrał z Johanssonem w 5 setach,Australia wygrała 4-1 i awansowała do finału podobnie jak w dwóch poprzednich latach(w ostatnim meczu Pat wygrał jeszcze z Bjoerkmanem).Nie startował później w turniejach halowych,ale zdobyte punkty wystarczyły do gry w Masters-odbywającym się w Sydney.Rafter znów zmagał się z "chorym barkiem" i przegrał wszystkie pojedynki grupowe.Kulminacją sezonu miało być zwycięstwo Australii nad Francją w finale Pucharu Davisa.Jednak Australia przegrała 2:3 mimo poświęcenia Pata,który pokonał Grosjeana w 3 setach,ale nie dał rady w parze z Hewittem francuskiemu deblowi Pioline/Santoro.Z łzami w oczach obserwował decydujący o losach pucharu mecz Arthursa z Escudem,nie stawił się na konferencję prasową-tak miał wyglądać koniec kariery wielkiego mistrza....
2002: Rafter zgodnie z zapowiedzią zrobił sobie przerwę w grze-poświęcił się golfowi,zaczął zwiedzać.Na początku roku dowiedzieliśmy się,że Pat Rafter będzie w lipcu ojcem-nawet najwięksi optymiści przestali wierzyć w jego powrót na korty.Raftera wybrano także "Australijczykiem roku 2001"-nie tylko za sportowe osiągnięcia,ale za utrwalanie pozytywnego wizerunku Australii w świecie-działalność charytatywną(założyciel fundacji "Cherish The Children Foundation") oraz wspaniałą "fair-play" postawę na korcie i poza nim.Jednak jak przyznaje John Newcombe-Rafterowi "nie spędza snu z powiek" nie dokończona misja w Wimbledonie i Pucharu Davisa.Podobno Pat wspomniał rodzinie i przyjaciołom o planach powrotu do zawodowego tenisa w przyszłym roku(z zamiarem gry przez 2 lata).Czas da nam odpowiedź...
Ciekawostki:
ˇ Pseudonim Skunky wiąże się z kosmykiem siwych włosów,które Patrickowi rosną z tyłu głowy.Podczas Wimbledonu 2001 dziennikarze żartowali z Pata i pytali się czy farbuje włosy.
ˇ Pat pochodzi z małego górniczego miasta Mt.Isa w stanie Queensland-jego ojciec był księgowym w miejscowej kopalni,a matka-gospodynią domową.Rafter wraz ze starszymi braćmi trenował na korcie w pobliżu domu,wykazywał duży talent do gry ofensywnej-jednak z powodu małego wzrostu był często mijany przy siatce i lobowany.Do 18 roku życia miał zaledwie 167 cm wzrostu,jednak potem w ciągu roku przybyło mu 18 cm.Rodzice nie byli zamożni;mama szyła małemu Patrickowi własnoręcznie koszulki,a potem przyszywała firmowy znak Lacosty,aby nie "odstawał" od rówieśników.Pat był wychowywany w duchu "czystej gry",wpojono mu poczucie patriotyzmu,uczciwości,a także dzielenia się pieniędzmi z potrzebującymi.Może właśnie w tym należy upatrywać działalności charytatywnej Raftera,który ufundował "Cherish The Children Foundation"-wspierającą sieć szpitali w Australii(przede wszystkim chorą na raka młodzież i dzieci).Rafter starał się działać anonimowo,jakkolwiek tajemnicą poliszynela jest fakt przeznaczenia nagrody za zwycięstwo w US Open 1998 na rzecz szpitala w Brisbane.
ˇ Pat jest katolikiem,często w wywiadach przywoływał obraz ojca Jima wrzucającego pieniądze do kościelnej tacki,choć nie miał ich zbyt wiele.Rafter wspomina bardzo ciepło spotkanie z naszym papieżem w roku 2000(w tym czasie był rozgrywany Italian Open).
ˇ Pierwszym trenerem Raftera był brat Geoff,po zakończeniu współpracy Pat podróżował właściwie bez coacha,chociaż jego mentorem,przyjacielem i doradcą był przez lata Tony Roche-towarzyszył Patrickowi podczas najważniejszych turniejów w roku.
ˇ Po zakończeniu kariery przez Edberga,Raftera okrzyknięto nowym królem "serw&wolej".Jest obdarzony doskonałym refleksem,przepięknie gra "forhend-wolej",świetnie wykorzystuje także tzw."chip and charge".Warto przytoczyć pewne zdarzenie z Roland Garros'94,kiedy Pat grał z Musterem.Rafter wspaniale spisywał się wtedy przy siatce,grał bardzo precyzyjne woleje-czasem po linii.Z kolei Muster kwestionował dokładność zagrań Australijczyka,zmuszając sędziego do schodzenia z krzesełka i sprawdzania śladów piłki.W końcu Rafter postanowił ukrócić tę "żenującą rozgrywkę",zaserwował asa-przy czym piłka wyraźnie odbiła się w środku pola serwisowego!Pat przeskoczył przez siatkę,po czym zaznaczył wyraźny ślad piłki i spojrzał wymownie na Austriaka.Speszony Muster zamilkł i do końca meczu nie krytykował sędziowskich werdyktów(notabene Pat zwyciężył w 4 setach).To zdarzenie wyraźnie podkreśla przywiązanie Pata do idei "fair-play".
ˇ Swego czasu niemiecka gazeta"Suddeutsche Zeitung" podała,że gdyby było milion sposobów przebicia piłki nad siatką,Rafter posiadłby 999999.Co najmniej!
ˇ Rafter jest jedynym obok Stefana Edberga zawodnikiem,który dwa razy z rzędu otrzymał prestiżową nagrodę "fair-play"(w latach 2000-2001).Znane sportowe gesty Australijczyka to:korekta decyzji sędziego liniowego podczas turnieju w Adelajdzie w 1997 roku,kiedy w tiebreaku decydującego seta "przyznał" punkt Czerkasowowi,a dający Rosjaninowi piłkę meczową oraz zwrot organizatorom turnieju w Lyonie po porażce w 1 rundzie pieniędzy,które należały mu się za start(Rafter stwierdził,że nie należą mu się,gdyż nie najlepiej przygotował się do turnieju).Ponadto pięknie zachował się podczas ceremonii wręczania trofeów w ubiegłorocznym Wimbledonie-z całą serdecznością i spontanicznością gratulował zwycięstwa Goranowi,a z gracją i uśmiechem odbierał nagrodę dla wielkiego przegranego.
ˇ Najważniejszą powinnością dla Pata były występy w Pucharze Davisa-dlatego tak bardzo przeżywal swą nieobecność w finale w 1999 roku,nigdy nie odmawiał kapitanowi reprezentacji ani nie tłumaczył się napiętym kalendarzem rozgrywek ATP(nawet w 1994 roku w meczu przeciw Węgrom zgłaszał ochotę do gry mimo problemów ze zdrowiem).
ˇ Dziennikarze i kibice przypisali Patowi etykietę "Always Mr.Nice Guy".Zdarzały mu się jednak drobne wpadki,jak w 1995 roku-gdy podczas meczu deblowego uciszał siedzącą na trybunach narzeczoną Todda Woodbridge'a,a z którym po meczu pobił się w szatni(jak na Kangurów przystało wymienili ciosy bokserskie) lub w 1997 roku,gdy podczas meczu z Czechami w Pucharze Davisa Australia prowadziła po deblu 3:0,zaś Rafter wraz z kolegami z drużyny wieczorem upił się świętując awans do półfinału-następnego dnia grał mecz "na sporym kacu".W 1999 roku podczas turnieju w Halle w meczu z Australijczykiem Ilie grał...bez majtek,gdyż żadna para nie zdążyła mu wyschnąć.
ˇ Rafter ma rezydencję w Pembroke(Bermuda)-ma tam bazę treningową,sporo gra w siatkówkę i golfa.Nie ma samochodu,za to uwielbia szybką jazdę skuterem.Niedawno zakończono budowę jego drugiej rezydencji w Sydney.
ˇ Od ponad 4 lat Patrick Rafter jest związany z modelką Larą Feltham,starszą od Pata o blisko 3 lata.Są bardzo szczęśliwi ze sobą,a owoc ich związku ma przyjść na świat w lipcu-Rafter liczy, że będzie to syn!
Rakieta Dunlop Muscle Weave 200g
Bardzo dobra, uniwersalna rakieta, choć nie dla początkujących. Z głębi kortu równie duże czucie co przy woleju i serwisie. Dobra zarówno do ataku i obrony (choć nie ma takiego \"powera\" jak choćby AeroPro Babolata). Problem w tym, że bardzo ciężko ją obecnie znależć na rynku, ale jeśli ktoś na nią trafi, gorąco polecam.
Sprzęt używam 2 lata
Head Radical Flexpoint OS
Witam, sprzedam używaną rakietę Head Radical Flexpoint OS, rączka 4. cena 350 zł. Patryk, warszawa guld2001@poczta.onet.pl, gg 8988164, tel.
dnia 03.07.2008
Lubliniec, 3/15 zł.
Bardzo dobre korty.Sztuczna nawierzchnia ceglana.Sztucze oświetlenie.Miła obsługa.Cena zalezy od wieku i godziny i dnia tygodnia.Ale cena nie przekracza 15 zł za godzine.Można rezerwowac korty. Jest tez \'ścianka\' otwarta 24/h oczywiście darmowa.
dnia 03.07.2008
Obozy tenisowe - praca dla trenerów tenisa
Tenis Travel - Biuro Turystyki Tenisowej poszukuje instruktorów i trenerów tenisa do pracy na letnich obozach i wczasach tenisowych. Zapraszamy trenerów z całej Polski.
Kontakt: www.obozytenisowe.pl dział Praca u nas
- Challengery, futuresy, satelity i inne turnieje
- Szarapowa, Kurnikowa i rosyjskie tenisistki
- Tenisowe rekordy w Księdze Guinnessa
- Ceny kortów tenisowych w Waszych miastach
- Szkółki i kursy gry w tenisa, ceny i oferty
- Jakiej rakiety tenisowej używacie?
- Opinie o rakietach tenisowych
- Odżywki i cos do brania po grze, suplementy
- Tenisowe perełki komentatorskie
- Rogrywki WTA ATP i Tennis Masters Series
- Instruktor tenisa ziemnego i trening
- Tenis ziemny i praca magisterska
- Najseksowniejsze tenisistki
- Radwańska, Domachowska i polskie tenisistki
- Najprzystojniejszy tenisista
- Tenisowe mecze w eurosport?
- Ulubieni tenisiści i tenisistki
- Online Tennis i gry tenisowe na PC
- Turnieje ATP, WTA, ITF, Challenger
Patrick Michael Rafter:
Ur. 28 grudnia 1972(znak Zodiaku-Koziorożec)
