Marat Safin

 

  • Urodzony 27 stycznia 1980 roku w Moskwie (Rosja)
  • Zaczął grać w wieku 6 lat
  • Status profesjonalny od 1997 roku
  • Zakończenie kariery 11 listopada 2009 roku
  • W wieku 14 lat pojechał do Walencji aby mieć dostęp do zaawansowanych programów treningowych, które nie były dostępne w Rosji. Był uznawany za jednego z najbardziej utalentowanych tenisistów.

 

1997


W pierwszym sezonie profesjonalnej gry brał udział głównie w challengerach, w których odnotował jedno zwycięstwo - w Espinho. W turnieju wyższej rangi wziął udział raz – w Moskwie. Odpadł jednak już w pierwszej rundzie. Rok zakończył na 203. pozycji w rankingu.

 

1998

 

W drugim roku zawodowej gry, w dalszym ciągu występował w challengerach, jednak startował też częściej w rozgrywkach wyższej rangi. Zagrał również w turniejach Wielkiego Szlema. Na French Open dotarł aż do czwartej rundy, na Wimbledonie odpadł już po pierwszym meczu. Do końca sezonu najczęściej przegrywał właśnie w pierwszych i drugich rundach. Dobre wyniki odnotował jeszcze w Long Island, gdzie osiągnął półfinał i na US Open, gdzie doszedł do czwartej rundy. Na koniec roku był na 49. miejscu klasyfikacji ATP.

 

1999

 

Sezon zainaugurował w Doha, gdzie przegrał w pierwszej rundzie. Na następnym turnieju w Auckland dotarł do drugiej rundy. Podczas Australian Open, uległ dopiero w trzecim meczu z Karolem Kucerą. W St. Petersburgu i Rotterdamie osiągnął półfinały, w Miami udało mu się zagrać w czwartej rundzie. W kolejnych turniejach odpadał w pierwszych rundach, jednak na kortach Rolanda Garrosa uległ dopiero w meczu o ćwierćfinał. W Amsterdamie osiągnął kolejny półfinał w tym roku. Zwycięstwo odniósł w Bostonie, wygrywając w finale z Rusedskim. Udział na US Open zakończył szybciej niż w poprzednim roku, gdyż już w drugiej rundzie. Pod koniec sezonu znalazł się jeszcze w finale w Paryżu, gdzie musiał uznać wyższość Andre Agassiego. Na koniec sezonu został sklasyfikowany na 23. pozycji w rankingu ATP.

 

2000


Początek roku nie wskazywał na późniejsze sukcesy Safina. Po przegranych meczach w pierwszych rundach w Sydney, Marsylii, Rotterdamie, Londynie i na Australian Open, osiągnął półfinał w Kopenhadze. Kolejne turnieje również nie były powodem do dumy dla Safina, jednak w Barcelonie wywalczył tytuł, pokonując w finale Juana Carlosa Ferrero. Następnie triumfował też w Mallorce. W Hamburgu po raz kolejny znalazł się w finale, ale tym razem uległ Gustavo Kuertenowi. Na French Open osiągnął dotychczas najlepszy wynik i dotarł do ćwierćfinału. Ten sam etap odnotował w londyńskim Queen’s Clubie, a na Wimbledonie odpadł już w drugiej rundzie. W Toronto zdobył trzeci tytuł w sezonie. W Indianapolis ponownie spotkał się w finale z Gustavo Kuertenem, jednak kolejny raz wygrał Brazylijczyk. Następnym turniejem Safina był US Open, gdzie w drodze do finału pokonał wszystkich oponentów. W decydującym pojedynku zmierzył się z Petem Samprasem i wygrał ten mecz, zdobywając tym samym swój pierwszy wielkoszlemowy tytuł. Po tym zwycięstwie, triumfował jeszcze w Taszkencie, St. Petersburgu i Paryżu. Rok ukończył na 2. miejscu w rankingu.

 

2001

 

Nie udało mu się odnieść takich wyników jak w poprzednim sezonie. Odniósł dwa zwycięstwa: w Taszkencie i St. Petersburgu. Do finałowego pojedynku przystąpił jeszcze w Dubaju, jednak poniósł porażkę z Juanem Carlosem Ferrero. Lepsze występy odnotował w Indianapolis i Lyonie, gdzie zagrał półfinały. Spośród pozostałych, tylko w Mediolanie osiągnął ćwierćfinał. W turniejach wielkoszlemowych spisywał się nieźle – na Australian Open dotarł do czwartej rundy, a na French Open do trzeciej. Lepiej radził sobie na Wimbledonie, gdzie doszedł do ćwierćfinału, natomiast podczas US Open nie udało mu się obronić tytułu. Na koniec roku znalazł się na 11. pozycji rankingu.

 

2002

 

Po przegranym meczu w drugiej rundzie w Auckland, Safin wystąpił na Australian Open. Awansował do finału, w którym nie udało mu się pokonać Thomasa Johanssona. W Miami, Estoril i Monte Carlo doszedł do ćwierćfinałów. Drugi finał w tym sezonie odnotował w Hamburgu, gdzie został pokonany przez Rogera Federera. Na French Open osiągnął najlepszy wynik w dotychczasowej karierze – dotarł do półfinału. Jednak na Wimbledonie, jak później również na US Open, przegrał już w drugiej rundzie. W Moskwie znalazł się w półfinale, natomiast w Toronto, Taszkencie i Lyonie zagrał kolejne ćwierćfinały. Pierwsze zwycięstwo w sezonie odniósł w Paryżu, wygrywając w finale z Lleytonem Hewittem. Sezon zakończył na 3. miejscu.

 

2003


Rok rozpoczął w Sydney, gdzie dotarł do ćwierćfinału. Na Australian Open przegrał spotkanie już w trzeciej rundzie. W Rotterdamie, Dubaju i Miami odpadł w drugich rundach, a w Indian Wells uległ w pojedynku o ćwierćfinał. W Barcelonie znalazł się w finale, gdzie nie zdołał wygrać meczu z Carlosem Moyą. Po przegranym pojedynku w pierwszej rundzie w Walencji, kontuzja wykluczyła go z gry na 3 miesiące. Powrócił na kort w Los Angeles, jednak do końca roku nie mógł awansować do drugiej rundy w żadnym turnieju. Pierwszy raz od 1997 roku został sklasyfikowany poza pierwszą „50” rankingu ATP.

 

2004


Sezon otworzył finałem Australian Open. Safin, będący wówczas na 86. pozycji w rankingu, przegrał mecz o tytuł z drugą rakietą świata – Rogerem Federerem. Kolejne lepsze wyniki odnotował w Estoril, gdzie dotarł do finału, a także w Monte Carlo, osiągając półfinał. Na French Open przegrał spotkanie o ćwierćfinał, natomiast na Wimbledonie i później na US Open przegrał już w pierwszej rundzie. W Pekinie w końcu udało mu się wywalczyć turniejowy tytuł. Ponadto wygrał też rozgrywki w Madrycie i Paryżu, dzięki czemu odnotował awans w rankingu na 4. miejsce.

 

2005

 

Pierwszym startem w roku było dla Safina Australian Open. W drodze do finału wygrał m.in. z Djokovicem i Hrbatym, a w półfinale zrewanżował się Federerowi za przegraną w poprzednim sezonie. W meczu o tytuł odniósł zwycięstwo nad Lleytonem Hewittem, zdobywając drugi tytuł wielkoszlemowy w karierze. Jednak do końca roku w finale znalazł się jeszcze tylko w Halle, gdzie poniósł porażkę z Rogerem Federerem. W pozostałych turniejach osiągnął jeden ćwierćfinał – w Cincinnati. W innych przegrywał najczęściej w drugich lub trzecich rundach, w tym podczas imprez rangi Wielkiego Szlema. Na koniec sezonu był na 12. pozycji zestawienia ATP.

 

2006


W tym sezonie Safin znalazł się w finale jedynie podczas turnieju w Moskwie. Ponadto odnotował półfinały w Walencji, Waszyngtonie i Bangkoku. Spotkania ćwierćfinałowe rozegrał w Madrycie i Paryżu. Wziął udział w trzech imprezach wielkoszlemowych, jednak odpadał kolejno w pierwszej rundzie French Open, drugiej rundzie Wimbledonu i czwartej rundzie US Open. Z końcem roku został sklasyfikowany na 26. miejscu w rankingu.

 

2007

 

W tym roku nie odnotował ani jednego finału. Najdalej doszedł w Las Vegas, gdzie osiągnął półfinał. Ćwierćfinałowe mecze zagrał w San Jose, Los Angeles i Waszyngtonie, jednak z żadnego nie wyszedł zwycięsko. Na Australian Open uległ w trzeciej rundzie, na French Open odpadł w drugiej rundzie, na kortach Wimbledonu przegrał mecz o awans do czwartej rundy, a podczas US Open przegrał swój drugi mecz w turnieju. Skończył rok na 56. pozycji rankingu ATP.

 

2008

 

Największe osiągnięcia Safina w tym sezonie to finał w Moskwie oraz półfinał Wimbledonu, który był jednocześnie najlepszym wynikiem Rosjanina w tym turnieju. Do ćwierćfinału doszedł tylko w Monachium i Los Angeles. W pozostałych rozgrywkach najdalej docierał do drugiej rundy, jednak mimo to w rankingu zajmował 29. miejsce.

 

2009

 

Jedynie w St. Petersburgu znalazł się w półfinale, a ćwierćfinały odnotował w Los Angeles i Pekinie. 11 listopada, po przegranym meczu w drugiej rundzie turnieju w Paryżu, Marat Safin zakończył swoją zawodową karierę.

 

CIEKAWOSTKI

 

  • Dnia 20 listopada 2000 roku został liderem rankingu ATP.
  • W 2007 roku spędził 10 dni wspinając się na Cho Oyu, szósty najwyższy szczyt w Himalajach.
  • Safin był znany ze swojej wybuchowości na korcie. Szacunkowo, w ciągu swojej kariery, zniszczył około 700 rakiet.

 

W swojej karierze wywalczył tytuły w 15 turniejach, a ponadto 12 razy był ich finalistą. Był dwukrotnym triumfatorem turniejów wielkoszlemowych.

Filmy wideo:

Galeria zdjęć:



« powrót

Zobacz również:

Wasze komentarze:

wirtualna akademia tenisowa
więcej
reklama



Sponsor portalu: FEBAR - Wynajem Namiotów imprezowych

kalendarz ATP
TERMIN
TURNIEJ
29.05-11.06

Roland Garros

Paris, France

więcej
wywiady
więcej
kalendarz WTA
TERMIN
TURNIEJ
29.05-11.06

Roland Garros

Paris, France

więcej
partner strategiczny





Lider turystki tenisowej!
Sprawdź !

partnerzy:

© 2003 - 2013 tenisportal.com | Wszelkie prawa zastrzeżone. | Materiały na stronie są chronione prawem autorskim - kopiowanie zabronione.

X