Ivan Lendl

  • Urodzony 7 marca 196o roku w Ostrawie (ówczesna Czechosłowacja).
  • Obecnie mieszka w Goshen, w Stanach Zjednoczonych.
  • Status profesjonalny od 1978 roku.
  • Zakończenie kariery - 1994 rok.

 

1976

 

W roku 1976 Lendl został mistrzem, w Pardubicach, CSRS juniorów. Zdobył także tytuł mistrza Europy w Przerovie Oprócz tego, zwyciężył też w turnieju Orange Bowl do lat 16.

 

1977


Rok później Ivan Lendl został półfinalistą juniorskiego Roland Garros i US Open, obronił tytuł mistrza Europy w Mariborze oraz zwyciężył ponownie w Orange Bowl. Częściowo startował już z seniorami. Został międzynarodowym mistrzem CSRS w mikście  oraz krajowym w deblu.

 

1978


W roku 1978 Lendl osiągał największe sukcesy juniorskie: wygrał turniej w Rzymie (Międzynarodowe Mistrzostwa Włoch), Roland Garros, Wimbledon, Orange Bowl (w finale z Yannickem Noahem) oraz Trofeo Bonfiglio (turniej, w którym triumfował Wojciech Fibak w 1973 r.). Został mistrzem świata juniorów i definitywnie pożegnał się z tą kategorią i zaczął grać jako senior. Dotarł wówczas m.in. do półfinału zawodów w Barcelonie, podczas których pokonał Ivana Molinę, Hansa Gildmeistera , Belusa Prajoux i Wojciecha Fibaka. Lepiej od niego zaprezentował się natomiast Balazs Taroczy. Dzięki temu turniejowi awansował na 74. miejsce w rankingu ATP. W swoim pierwszym starcie wielkoszlemowym (Roland Garros) odpadł już w pierwszej rundzie.

 

1979


Wspaniały skok w rankingu Czechosłowak odnotował w roku 1979, awansując z 74. na 20.  lokatę w zestawieniu ATP. Ivan Lendl dotarł do swego pierwszego finału ATP – w Brukseli – gdzie przegrał 1-6  6-1  3-6 z Balazsem Taroczym. Inne dobre wyniki tenisisty w tym sezonie to: półfinały w Toronto (po drodze pokonał Marty'ego Riessena , Colina Dowdeswella , Toma Okkera i Phila Denta; uległ Bjornowi Borgowi 3-6  1-6), Wiedniu (przegrał ze Stanem Smithem 4-6  2-6) , Buenos Aires (wygrał z nim, 6-3  3-6  6-4, Jose Luis Clerc) oraz Linzu (uległ Hansowi Karemu 3-6  6-4  3-6). Dotarł też do 1/8 finału Roland Garros, podczas którego uległ Vitasowi Gerulaitisowi (2-6 1-6 3-6). Odpadł również po pierwszej grze w wielkoszlemowym Wimbledonie. Lepiej od niego zaprezentował się Peter McNamara (3-6 2-6 3-6). Swoją przygodę z US Open zakończył natomiast na drugiej rundzie. Pokonał go, przy rezultacie 6-3  6-2  6-1, Roscoe Tanner.

 

1980

 

W sezonie 1980 Ivan Lendl wystartował w aż 31 turniejach. Swoje pierwsze zawody wygrał w Houston (z Eddie'm Dibbsem 6-1  6-3). Następnie zwyciężał w: Toronto (z Borgiem 4-6  5-4 i krecz Szweda),  Barcelonie (z Guilermo Vilasem 6-4  5-7  6-4  4-6  6-1) i Bazylei (z Borgiem 6-3  6-2  5-7  0-6  6-4). Borg po raz pierwszy przegrał z młodszymi zawodnikami od siebie. Ivan wygrał jeszcze w Tokio (z Eliotem Teltscherem 3-6  6-4  6-0), Hongkongu (z Brianem Teacherem 5-7  7-6  6-3) i Taipei (z Teacherem 6-7  6-3  6-3  7-6). Awansował też do finałów Masters (przegrał z Borgiem 4-6  2-6  2-6), Richmond (uległ Noahowi 1-6  1-3  i kreczował) oraz do ośmiu półfinałów. Odpadł w ćwierćfinale US Open, drugiej rundzie Australian Open, trzeciej fazie French Open i Wimbledonu. Na koniec sezonu był drugi w cyklu Grand Prix oraz szósty w rankingu ATP.

- Na rok 1981 przewiduję uczestnictwo tylko w 17-19 turniejach - podsumował sezon 1980.

1981

 

Sezon 1981 przyniósł Ivanowi Lendlowi pierwszy finał turnieju wielkoszlemowego - Roland Garros. W decydującym spotkaniu (nazywano je meczem "stali z betonem") przegrał z Borgiem 1-6  6-4  2-6  6-3  1-6. Odpadł w pierwszej rundzie Wimbledonu i 1/8 finału US Open. Wygrał zawody w Stuttgarcie (z Chrisem Lewisem 6-3  6-0  6-7  6-3), Las Vegas (z Haroldem Solomonem 6-4  6-2), Toronto (z Teltscherem 6-3  6-2), Madrycie (z Pablem Arrayą 6-3  6-2  6-2), Barcelonie (z Vilasem 6-0  6-3  6-0), Bazylei (z Clercem 6-2  6-3  6-0), Wiedniu (z Brianem Gottfriedem 1-6  6-0  6-1  6-2), Buenos Aires (z Vilasem 6-1  6-2) oraz Masters (z Gerulaitisem 6-7  2-6  7-6  6-2  6-4).

Ivan Lendl był wówczas porównywany do Borga. Miał świetny forhend, coraz groźniejszy topspinowy oburęczny bekhend, wspaniale serwował, umiał obrać właściwą taktykę. Zauważano również pewne podobieństwa do Jimmy'ego Connorsa, ze względu na skuteczną, całokortową grę, bazującą na silnych uderzeniach z końcowej linii kortu. Connors znakomicie grał przy siatce – nad tym Lendl musiał wówczas jeszcze popracować - tak uważali fachowcy. Czechosłowak zakończył rok na drugiej pozycji ATP, a pierwszej w GP.

 

1982


Cały sezon 1982 Lendl grał regularnie i skutecznie. Wygrywał niemal wszystko (oprócz turniejów wielkoszlemowych), nie licząc kilku potknięć. Zwyciężył w Delray Beach (z McNamarą 6-4  4-6  6-4  7-5), Genewie (z Gerulaitisem 6-7  6-4  6-3  6-3), Strasburgu (z Timothym Mayotte 6-0  7-5  6-1), Frankfurcie (z McNamarą 6-2  6-2), Houston (Clercem 3-6  7-6  6-0  1-4 i krecz rywala), Dallas(z Johnem McEnroe 6-2  3-6  6-3  6-3), Forest Hills (z Dibbsem 6-1  6-1), Waszyngtonie (z Jimmym Arias 6-3  6-3), North Conway (z Jose Higuerasem 6-3  6-2), Cincinnati (ze Stevem Dentonem 6-2  7-6), Los Angeles (w półfinale pokonał Fibaka 6-2  6-4, w finale Kevina Currena 7-6  7-5  6-1), Napoli (z Fibakiem 6-4  6-2  6-1), Hartford (z Billem Scanlonem 6-2  6-4  7-5) oraz Masters (z McEnroe 6-4  6-4  6-2). Warto pamiętać też o finałach w US Open (przegranym nieoczekiwanie z Connorsem 3-6  2-6  6-4  4-6), La Quincie (uległ Noahowi 3-6  6-2  5-7), Monte Carlo (porażka z Vilasem 1-6  6-7  3-6), Madrycie (kolejna porażka z Vilasem 7-6  6-4  0-6  3-6  3-6) i Toronto (przegrana z Gerulaitisem 6-4  1-6  3-6). W 1/8 finału French Open wyeliminował go Mats Wilander (4-6  7-5  3-6  6-4  6-2). Nie startował ani w Australian Open ani w Wimbledonie. O tym drugim turnieju wyrażał się nawet lekceważąco.

 

1983


Wygrał turnieje w Detroit (z Vilasem 7-5  6-2  2-6  6-4), Mediolanie (z Currenenm 5-7  6-3  7-6), Houston (z McNamarą 6-2  6-0  6-3). Potem znów nie dał szans Vilasowi w finale Hilton Head , zwyciężył w Toronto (z Andersem Jarrydem 6-2  6-2), San Francisco (z McEnroe 3-6  7-6  6-4) oraz Tokio (ze Scottem Davisem 3-6  6-3  6-4). Osiągnął również finał Masters (porażka 3-6  4-6  4-6 z Johnem McEnroe) oraz finał turnieju WCT w Dallas (znów wygrał McEnroe 6-2  4-6  6-3  6-7  7-6). Zawodzi także w finale Australian Open (przegrana z Wilanderem 1-6  4-6  4-6) oraz w finale Otwartych Mistrzostw USA (porażka z Connorsem 3-6  7-6  5-7  0-6). W Roland Garros nie osiągnął nawet finału (uległ w ćwierćfinale z Noahem 6-7  2-6  7-5  0-6), zaś w Wimbledonie poprawił się, ale w półfinale nie miał nic do powiedzenia w meczu z McEnroe (6-7  4-6  4-6). Na koniec sezonu plasował się na 3. pozycji klasyfikacji ATP.

 

1984

 

W 1984 roku Lendl wygrał French Open. Pierwsze dwa sety finału McEnroe - Lendl toczyły się jednak pod wyraźne dyktando Amerykanina. McEnroe grał "najlepszy halowy tenis na kortach ziemnych" i wygrywał łatwo 6-3  6-2. Później stracił pewność siebie i nie mógł nic zrobić, aby powstrzymać solidny, cierpliwy i skuteczny tenis Czechosłowaka. W ten sposób McEnroe przegrał trzy kolejne sety i cały mecz! Lendl zwyciężył: 3-6  2-6  6-4  7-5  7-5. Niewielkim pocieszeniem dla Johna McEnroe były zwycięstwa w finałowych grach w US Open (6-0  6-4  6-1) i Masters (7-5  6-0  6-4). W Wimbledonie Lendl znów zaprezentował się bardzo dobrze, ale w półfinale przegrał z Connorsem (7-6  3-6  5-7  1-6). W Australii odpadł w 1/8 finał. Triumfował tylko w Luxemburgu (6-4  6-4 w finale ze Szmidem) i Wembley (7-6  6-2  6-1 z Andresem Gomezem).

 

1985


Rok 1985 przyniósł Ivanowi Lendlowi drugi tytuł wielkoszlemowy - US Open. W finale pokonał Johna McEnroe 7-6  6-3  6-4. W Roland Garros dotarł do finału, ale tam zagrał słaby mecz i przegrał z Matsem Wilanderem (6-3  4-6  2-6  2-6). W półfinale Australian Open przegrał, w pięciu setach, ze wschodzącą gwiazdą i późniejszym mistrzem tego turnieju Szwedem Stefanem Edbergiem (7-6  5-7  1-6  6-4  7-9). W Wimbledonie nie doszedł już do półfinału - odpadł w 1/8. Wygrał zawody WCT (z Mayottem 7-6  6-4  6-1) i Masters (z Borisem Beckerem 6-2  7-6  6-3). Zwyciężył po raz pierwszy w Monte Carlo (z Wilanderem 6-1  6-3  4-6  6-4), wygrał też w Fort Myers (z Connorsem 6-3 6-2), Forest Hills (z McEnroe 6-3  6-3), Indianapolis (z Gomezem 6-1  6-3), Stuttgarcie (z Bradem Gilbertem 6-4  6-0), Tokio (z Wilanderem 6-0  6-4) i Wembley (z Beckerem 6-7  6-3  4-6  6-4  6-4). Ivan Lendl został na koniec sezonu najlepszym tenisistą świata.

 

1986


Sezon 1986 przyniósł Czechosłowakowi tytuły na kortach Rolanda Garrosa (wygrana z Mikaelem Pernforsem 6-3  6-2  6-4) i US Open (z Miroslavem Mecirem 6-4  6-2  6-0). W Wimbledonie pokonał w półfinale Slobodana Zivojinovica, ale w finale nie dał rady świetnie dysponowanemu Beckerowi (uległ mu 4-6  3-6  5-7). Nie przyjechał na Antypody na Australian Open, ale wygrał Mastersa (z Beckerem 6-4  6-4  6-4). Zwyciężył również w turniejach: w Filadelfii (z Mayotte - walkower), Key Biscayne (z Wilanderem 3-6  6-1  7-6  6-4), Mediolanie (z Joakimem Nystroemem 6-2  6-2  6-4), Fort Myers (z Connorsem 6-2  6-0) , Rzymie (z Emilio Sanchezem 7-5  4-6  6-1  6-1), Startton Mountain (z Beckerem 6-4  7-6). Został już drugi raz numerem jeden na koniec sezonu.

 

1987


Rok 1987. Lendl wygrał zawody w Hamburgu (z Mecirem 6-1  6-3  6-3), a następnie triumfował w Waszyngtonie. W Toronto pokonał Stefana Edberga (6-4  7-6), w Sydney ograł Pata Cashe'a (6-4  6-2  6-4), a w Wembley, w decydującym spotkaniu, wygrał z Andersem Jarrydem (6-3  6-2). W finale Masters wygrał po raz piąty. W decydującym meczu pokonał Wilandera (6-2  6-2  6-3), dla którego i tak był to życiowy sukces w hali. Zwyciężył przede wszystkim jednak w Roland Garros (pokonał tam właśnie, 7-5  6-2  3-6  7-6, Wilandera) i US Open (również z Wilanderem w finale 6-7  6-0  7-6  6-4). W Wimbledonie gra bohatersko: wygrał w półfinale, 3-6  6-4  7-6  6-4 ze Stefanem Edbergiem, a w finale był zdecydowanym faworytem (jego przeciwnik to Pat Cashe). I tu niespodzianka: Australijczyk łatwo pokonał Ivana 6-2  7-6  7-5. Czechosłowak najwyraźniej zlekceważył Cashe`a, który w półfinale Australian Open znów był lepszy (7-6  5-7  7-6  6-4). Lendl nadal pozostał najlepszym tenisistą świata.

 

1988


Sezon 1988 nie przyniósł Lendlowi żadnego tytułu wielkoszlemowego. W finale US Open wygrał z nim Wilander (6-4  4-6  6-3  5-7  6-4). W półfinale Australii znowu uległ Cashe`owi (4-6  6-2  2-6  6-4  2-6). W Wimbledonie grał dobrze, ale w półfinale zatrzymał go Becker i triumfował 6-4  6-3  6-7  6-4. W Roland Garros odpadł w ćwierćfinale, a w Masters pewnie doszedł do finału, gdzie przegrał z Beckerem (7-5  6-7  6-3  2-6  6-7). Wygrał tylko w Rzymie (z Guillermo Perezem-Roldanem 2-6  6-4  6-2  4-6  6-4), Monte Carlo (z Martinem Jaitem 5-7  6-4  7-5  6-3) i Toronto (zwyciężył w finale Currena 7-6  6-2).

 

1989


Rok 1989 przyniósł Czechosłowakowi pierwszy tytuł w Australian Open (w półfinale ograł, 6-2  6-4  5-7  7-5, Thomasa Mustera, a w finale, 6-2 6-2 6-2, Miroslava Mecira). W Roland Garros przegrał w 1/8 finału z późniejszym mistrzem - młodziutkim Amerykaninem chińskiego pochodzenia Michaelem Changiem (6-4  6-4  3-6  3-6  3-6). W Wimbledonie przegrał w półfinale z Beckerem (5-7  7-6  6-2  4-6  3-6), a w US Open pokonał w półfinale Agassiego (6-7  6-1  6-3  6-1), ale w finale lepszy znów okazał się Boris Becker, który pokonał Ivana 6-3  1-6  7-6  6-3.W półfinale turnieju Masters przegrał z Edbergiem (3-6  4-6). W tym sezonie Lendl wygrał turnieje w: Scottsdale (z Edbergiem 6-2  6-3), Key Biscayne (z Musterem - walkower), Forest Hills (z Jaime Yzagą 6-2  6-1), Hamburgu (z Horstem Skoffem 6-4  6-1  6-3), Queens Clubie (Cristo van Rensburgiem 4-6  6-3  6-4), Toronto (z McEnroe 6-1  6-3), Bordeaux (z Sanchezem 6-2  6-2), Sydney (z Larsem Andersem Wahlgrenem 6-2  6-2  6-1) oraz Sztokholmie (z Magnusem Gustafsson 7-5  6-0  6-3). Lendl pozostał także „numerem jeden” światowego rankingu.

 

1990


W roku 1990 wygrał drugi raz z rzędu Australian Open (w półfinale pokonał Yannicka Noaha 6-4  6-1  6-2, a w finale wygrał z Edbergiem). Przy stanie 4-6  7-6  5-2 dla Lendla, Edberg musiał kreczować z powodu kontuzji. W Roland Garros nie wystąpił, w Wimbledonie, walczył uparcie, ale po raz piąty odpadł w półfinale i uległ, 1-6  6-7  3-6, Edbergowi. W US Open również została przerwana jego hegemonia ośmiu finałów z rzędu (1982-89). W ćwierćfinale 90. edycji przegrał, 4-6 6-7 6-3 6-4 2-6, Pete`em Samprasem. W tym roku wygrał turnieje w Mediolanie (z Mayottem 6-3  6-2), Toronto (z Mayottem 6-3  6-0), Queen’s Clubie (z Beckerem 6-3  6-2) i Tokio (z Beckerem 4-6  6-3  7-6). Becker udanie zrewanżował się w finale turnieju rozgrywanego w Stuttgarcie (6-2 6-2 dla Niemca).

 

1991


W sezonie 1991 zrewanżował się Samprasowi za porażkę we Flushing Meadows i pokonał go w finale zawodów w Filadelfii (5-7  6-4  6-4  3-6  6-3). Wygrał również zawody w Memphis (finał 7-5  6-3 z Michaelem Stichem). Kolejny tytuł zdobył w Long Island (finał 6-3  6-2 z Edbergiem). W tym roku osiągnął ostatni finał turnieju wielkoszlemowego (Australian Open) W decydującym spotkaniu uległ, 6-1 4-6 4-6 4-6, Beckerowi. Po raz drugi z rzędu nie wystartował w Roland Garros. Wrócił za to do Wimbledonu, ale odpadł tam już w III rundzie. W US Open doszedł do półfinału (przegrał tam jednak łatwo, 3-6  3-6  4-6, z Edbergiem). W Masters też zameldował się w półfinale, ale Sampras nie dał mu z nim żadnych szans (6-2 6-3).

Następny rok pokazał, że Lendl nadal liczył się w światowej czołówce. Zakończył sezon na 8. miejscu rankingu ATP. Wygrał turniej w Tokio (z Henrikiem Holmem 7-6  6-4), osiągnął finały w Cincinnati (przegrał z Samprasem 3-6  6-3  3-6), Toronto (porażka z Agassim 6-3  2-6  0-6) i Long Island (przegrana z Petrem Kordą 2-6  2-6). Był też w ćwierćfinale Australian Open i US Open. W Roland Garros odpadł po drugiej grze. W 1/8 finału Wimbledonu walczył, mimo kontuzji, z Goranem Ivaniseviciem (późniejszym finalistą). Przy stanie 7-6  1-6  4-6  0-1 musiał jednak skreczować. W tym roku otrzymał obywatelstwo amerykańskie i do roku 1994 jego domem były Stany Zjednoczone (barw Czechosłowacji bronił w latach 1978-1991).

 

1993


Rok później wygrał turnieje w Monachium (ze Stichem 7-6  6-3) i Tokio (z Toddem Martinem 6-4  6-4). Tytuł w Tokio był ostatnim wygranym turniejem w karierze "Ivana Groźnego". Dotarł też do finałów w Nicei (porażka 6-1 4-6 2-6 z Macem Kevinem Goellnerem) oraz Filadelfii (wyeliminował w półfinale Samprasa, ale przegrał w finale z Woodfordem 4-5 i krecz Lendla). Odpadł już w I rundzie w Australian Open. W Wimbledonie został wyeliminowany w drugim pojedynku i był to jego ostatni start w Londynie. W Roland Garros i US Open musiał spakować walizki również po pierwszym spotkaniu.

 

1994


Ostatni rok startów - 1994 - przyniósł Lendlowi finał w Sydney. W finale grał przeciwko Pete`owi Samprasowi i po walce schodził z kortu pokonany (6-7  4-6). Był to jego ostatni finał w karierze. W Australian Open ponownie spotkał się z Samprasem. Amerykanin triumfował w tym meczu 7-6  6-2  7-6. W pożegnalnym sezonie dotarł jeszcze do półfinału w Hongkongu (porażka z Patrickem Rafterem 3-6  4-6) oraz ćwierćfinałów w Dubaju (porażka z Gustafssonem 6-4  2-6  1-3 krecz Lendla) i Tokio (przegrana z Holmem 7-5  1-6  2-6). Madrycie (porażka z Musterem 6-2  3-6  0-6) i Coral Springs (przegrana z Woodfordem 3-6  4-6). W RG odpadł w pierwszej rundzie (porażka z Arnaudem Boetschem 4-6  3-6  4-6). W Wimbledonie nie wystartował. Przyjechał na turniej US Open. W pierwszym meczu pokonał Australijczyka Neila Borwicka (7-5  6-2  6-3). W drugim jednak przegrał z Niemcem Berndem Karbacherem. Przy stanie 4-6  6-7  0-1 Lendl został zmuszony do poddania pojedynku. Był to ostatni występ Czechosłowaka z amerykańskim obywatelstwem w karierze.
Ivan Lendl to jeden z najlepszych tenisistów w historii tej dyscypliny sportu. W latach 80-tych i na początku 90-tych był jednym z najlepszych graczy na świecie. Wygrał w swojej karierze aż 94 turnieje. Pod tym względem wyprzedza go tylko Jimmy Connors , który ma ich na swoim koncie 109.



CIEKAWOSTKI

 

  • Pierwszy tytuł: Houston 1980 (z Eddie'm Dibbsem 6-1  6-3).
  • Pierwszy finał: Bruksela 1979 (porażka z Balazsem Taroczym 1-6  6-1  3-6).
  • Ostatni tytuł: Tokio 1993 (z Toddem Martinem 6-4  6-4).
  • Ostatni finał: Sydney 1994 (przegrana z Petem Samprasem 6-7  4-6).
  • Pierwszy mecz wygrany: wrzesień 1978 (z Peterem Elterem 6-4  6-3).
  • Ostatni mecz wygrany: US Open 1994 (z Neilem Borwickem 7-5  6-2  6-3).
  • Ostatni mecz przegrany: US Open 1994 (z Berndem Karbacherem 4-6  6-7  0-1 i krecz Lendla).
  • Wygrał turnieje na wszystkich nawierzchniach.
  • Przez 157 tygodni był numerem 1 klasyfikacji ATP (1985-1988).
  • Na koniec sezonu czterokrotnie był najlepszym tenisistą świata (1985 , 1986 , 1987 i 1989).
  • W Pucharze Davisa reprezentował Czechosłowację (1978-1985).
  • Rekord daviscupowy: 18-11 w singlu, 4-4 w deblu.

 

Lendl należał do tenisistów bardzo spokojnych na korcie (tak jak np. Borg, Edberg, Sampras). Jednak czasami uświadamiał widzów, że nie jest wcale taki "grzeczny" i nie zna się na żartach. Oto dwa przykłady: 1) Został on ukarany (za obraźliwe gesty w stronę widzów) grzywną w wysokości 1500 dolarów - finał North Conway 1982 (mecz z Jose Higuerasem). 2) W finale turnieju w Madrycie (1981 r.) z Arrayą, kiedy prowadził już 6-3  6-2  5-2, Arraya obronił pierwszego meczbola, wołając: "Nie chcę tak szybko przegrać". Ivan Lendl z surową miną zwrócił się do sędziego głównego, aby napomniał przeciwnika, który tylko żartował. Lendl na żartach się nie znał i uprawiał "tenis bez uśmiechu" - może dlatego tak skuteczny?

Filmy wideo:

Galeria zdjęć:



« powrót

Zobacz również:

Wasze komentarze:

wirtualna akademia tenisowa
więcej
reklama



Sponsor portalu: FEBAR - Wynajem Namiotów imprezowych

kalendarz ATP
TERMIN
TURNIEJ
05.02-11.02

Open Sud de France

MONTPELLIER, FRANCE

05.02-11.02

ECUADOR OPEN

QUITO

05.02-12.02

Garanti Koza Sofia Open

Sofia

12.02-18.02

Argentina Open

BUENOS AIRES, ARGENTINA

więcej
wywiady
więcej
kalendarz WTA
TERMIN
TURNIEJ
12.02-18.02

Qatar Total Open 2018

Doha, Qatar

19.02-25.02

Dubai Duty Free Tennis Championships

Dubai, United Arab Emirates

19.02-25.02

Hungarian Ladies Open

Budapest, Hungary

26.02-04.03

Abierto Mexicano TELCEL presentado por HSBC

Acapulco, Mexico

więcej
partner strategiczny





Lider turystki tenisowej!
Sprawdź !

partnerzy:

© 2003 - 2013 tenisportal.com | Wszelkie prawa zastrzeżone. | Materiały na stronie są chronione prawem autorskim - kopiowanie zabronione.

X