Boris Becker

  • Urodzony 22 listopada 1967 roku w Leimen (Niemcy)
  • Obecnie mieszka w Monte Carlo (Księstwo Monaco)
  • Status profesjonalny od 1984 roku
  • Zakończenie kariery - 1999 rok

 

 

1982 - 1984


W latach 1982-84 zostawał mistrzem RFN juniorów. W 1984 roku był już gotowy do gry z seniorami. Jego opiekunem został Gunter Bosch, a menedżerem znany tenisista rumuński lat 60-tych - Ion Tiriac. Ponadto podpisał już swój pierwszy kontrakt reklamowy (z Adidasem).

1984


W 1984 roku (14 maja) wygrał swój pierwszy turniej w deblu - w parze z Wojtkiem Fibakiem - w Monachium. Niedługo po raz pierwszy zaprezentował się w singlu, dochodząc od razu do ćwierćfinału Australian Open. Boris okazał się niezwykłym talentem. Trenował bardzo zaciekle i intensywnie.

1985


Rok 1985 Boris rozpoczął zwycięstwem w turnieju Masters juniorów (miał wówczas niespełna 18 lat). Jednak po tym sukcesie definitywnie zaczął zmagać się ze starszymi kolegami. W czerwcu wygrał swój pierwszy turniej singlowy - w Queen’s Clubie. W finale pokonał tam Johana Krieka (6-2  6-3). Fachowcy zlekceważyli to osiągnięcie Borisa i wypatrywali innych faworytów w Wimbledonie (głównie Lendla, Connorsa, McEnroe i Wilandera). 7 lipca 1985 roku, o godzinie 17:26, doszło do największej sensacji ostatnich 100 lat na turnieju wimbledońskim. Boris Becker został pierwszym 17-latkiem i pierwszym nierozstawionym graczem, który zwyciężył w tych zawodach. Młody Niemiec, grający znakomity, atletyczny i bezkompromisowy tenis, rzucał się do każdej piłki i przede wszystkim potężnie serwował. Został najmłodszym zwycięzcą Wimbledonu w historii. Rudowłosy Niemiec pokonał kolejno Hanka Pfistera, Matta Angera, Joakima Nystroema (przegrywał w piątym secie 2-5, a wygrał 9-7), Tima Mayotte, w ćwierćfinale Henriego Leconte, w półfinale Andersa Jarryda, a na koniec Kevina Currena. Finał trwał dokładnie 3 godziny i 18 minut. Przed telewizorami (w samym tylko RFN) siedziało blisko 12 milionów widzów. Becker triumfował wówczas 6-3  6-7  7-6  6-4. Prasa światowa prześcigała się w pochwałach dla młodziutkiego chłopca: "Jeden z największych tenisistów wszech czasów”, "Cudowne dziecko Wimbledonu", "Cesarz Boris I", "Boris, Boris ponad wszystko", "Czegoś podobnego jeszcze nie było", "Narodziny supergwiazdy", "Najbardziej utalentowany tenisista wszech czasów", "Historyczny chłopak", "Gracz roku 2000", "Najlepszy ambasador, jakiego Niemcy miały kiedykolwiek" itd. Warto zauważyć , że przed Wimbledonem Becker plasował się na dwudziestym miejscu klasyfikacji ATP. Cała czołówka światowego tenisa nabrała respektu przed tym nieobliczalnym zawodnikiem, który dysponował znakomitym podaniem oraz równie dobrym forhendem. Oprócz Queen’s Clubu i Wimbledonu, Boris w sezonie `85 wygrał też turniej "Masters Series" w Cincinnati (finał 6-4  6-2 z Matsem Wilanderem). Rok zakończył na szóstym miejscu klasyfikacji ATP.

 

1986


W 1986 roku był już znanym i popularnym zawodnikiem. Mieszkał w Monte Carlo, został milionerem dzięki lukratywnym kontraktom reklamowym z Coca-Colą, Pumą, Ellesse i Deutsche Bankiem. W Wimbledonie`86 rozstawiono go z numerem czwartym. Becker pokonał kolejno: Eduardo Bengoecheę 6-4  6-2  6-1, Toma Gulliksona 6-4  6-3  6-2, Paula McNamee 6-4  6-4  4-6  6-4, Mikaela Pernforsa 6-4  7-6  6-2, w ćwierćfinale Miroslava Mecira (późniejszego mistrza olimpijskiego z Seulu `88) 6-4  6-2  7-6, w półfinale Henriego Leconte 6-2  6-4  6-7  6-3. W finale na drodze do drugiego tytułu stanął mu Ivan Lendl. Boris ograł go 6-4  6-3  7-5. Zdobył tym samym drugi tytuł wimbledoński. W Roland Garros uległ późniejszemu finaliście Szwedowi Mikaelowi Pernforsowi, w półfinale US Open przegrał, po zaciętej batalii 6-4  3-6  4-6  6-3  3-6, z Miroslavem Mecirem. W tym sezonie wygrał jeszcze turnieje w Chicago (z Lendlem 7-6  6-3), Toronto (ze Stefanem Edbergiem 6-4  3-6  6-3), Sydney (z Lendlem 3-6  7-6  6-2  6-0), Tokio (z Edbergiem 7-6  6-1) oraz Paryżu-Bercy (z Sergio Casalem 6-4  6-3  7-6). Sezon zakończył na 2. miejscu w rankingu ATP. W finale Masters uległ Lendlowi (2-6  6-7  3-6).

 

1987

Rok 1987 Becker rozpoczął od zwycięstw w Indian Wells (z Edbergiem 6-4  6-4  7-5) oraz Mediolanie (z Mecirem 6-4  6-3). Następnie odpadł w półfinale French Open (po fatalnym meczu z Wilanderem 4-6  1-6  2-6). Wprawdzie triumfował następnie w Queens Clubie (z Jimmym Connorsem 6-7  6-3  6-4), ale, zupełnie niespodziewanie, swoją przygodę z Wimbledonem zakończył na drugiej rundzie i meczu z Paulem Doohanem. Sezon zakończył na piątym miejscy klasyfikacji ATP.

1988


Bardzo dobrym sezonem okazał się rok 1988. Boris wygrał w nim drugi raz z rzędu kalifornijskie Indian Wells (z Emilio Sanchezem 7-5  6-4  2-6  6-4), zwyciężył też w Dallas (z Edbergiem 6-4  1-6  7-5  6-3), Queens Clubie (z Edbergiem 6-1  3-6  6-3), Indianapolis (z McEnroe 6-4  6-2), Tokio (z Johnem Fitzgeraldem 7-6  6-4), Sztokholmie (z Peterem Lundgrenem 6-4  6-1  6-1) oraz w Masters (z Lendlem 5-7  7-6  3-6  6-2  7-6). Doszedł też do finału Wimbledonu, ale tam nie podołał wyzwaniu rzuconemu przez świetnie dysponowanego Edberga (6-4  6-7  4-6  2-6). W finale Pucharu Davisa (Niemcy - Szwecja) Becker pokonał Edberga w trzech setach, a wspólnie z Ericem Jelenem zwyciężyli parę Edberg-Jarryd. Ponieważ Steeb rozprawił się w pierwszym singlu z Wilanderem, "Srebrna Salatera" trafiła w ręce Niemców i Beckera. Do pełni szczęścia Borisowi brakowało tylko tytułu najlepszego tenisisty świata. Niestety sezon ponownie zakończył jako druga „rakieta” globu.

1989


Boris rozpoczął sezon`89 z wielkim animuszem. Wygrał turnieje w Mediolanie (z Alexandrem Volkovem 6-1  6-2), Filadelfii (z Mayotte 7-6  6-1  6-3) i, po raz trzeci, Wimbledon (rewanż z Edbergiem 6-0  7-6  6-4). Niemiec powiedział po tym spotkaniu: „Przez 2-3 lata musiałem ciężko pracować , a jednak teraz jestem bardziej dumny niż przedtem". Becker wygrał również US Open, pokonując w finale Lendla 6-3  1-6  6-3  7-6. Było to już drugie ważne zwycięstwo w tym sezonie nad "Ivanem Groźnym" - poprzednie w półfinale Wimbledonu w pięciu setach. Triumfował jeszcze w paryskiej hali Bercy (z Edbergiem 6-4  6-3  6-3). Był też w półfinale Rolanda Garrosa, jednak wówczas pokonał go, w stosunku 6-3  6-4  5-7  3-6  6-2, Edberg. W finale Masters, Boris przegrał z nim po raz kolejny (6-4  6-7  3-6  1-6). Sezon ponownie zakończył na 2. miejscu.

1990


Rok 1990 przyniósł Beckerowi tytuły w Brukseli (z Carlem-Uwe Steebem 7-5  6-2  6-2), Indianapolis (z Lundgrenem 6-3 6-4), Stuttgarcie (z Lendlem 6-2  6-2), Sydney (z Edbergiem 7-6  6-4  6-4) oraz Sztokholmie (z Edbergiem 6-4  6-0  6-3). Dotarł też do finału Wimbledonu, jednak wówczas uległ Edbergowi 2-6  2-6  6-3  6-3  4-6, półfinału US Open, w którym przegrał z Andre Agassim (7-6 3-6 2-6 3-6) oraz finału Paryża-Bercy. W tym ostatnim czempionacie ponownie zmierzył się z Edbergiem, ale, przy rezultacie 3-3, musiał przerwać pojedynek z powodu kontuzji. Po raz czwarty został tylko numerem drugim na liście najlepszych tenisistów świata.

1991


Rok 1991 nie był najlepszy w wykonaniu rudowłosego Niemca. Wygrał wprawdzie Australian Open, pokonując w finale Lendla (1-6 6-4 6-4 6-4) oraz zawody w Sztokholmie (z Edbergiem 3-6  6-4  1-6  6-2  6-2), ale nic poza tym. Dotarł natomiast do finałów Wimbledonu, gdzie przegrał z Michaelem Sitchem (4-6  6-7  4-6), Indianapolis (porażka z Samprasem 6-7  6-3  3-6) oraz Monte Carlo. Uległ tam Luisowi Bruguerze (7-5  4-6  6-7  6-7). Nie można zapominać również o French Open i półfinałowej porażce z Agassim (5-7  3-6  6-3  1-6). Sezon zakończył na trzecim miejscu w rankingu ATP.

1992


Rok 1992 okazał się dobrym sezonem, ale pierwszy raz od 1988 roku, Becker nie był w nim finalistą Wimbledonu (przegrał ćwierćfinał z Agassim 6-4  2-6  2-6  6-4  3-6). Wygrał turnieje w Brukseli (wspaniały mecz z Courierem trwający aż 5 godzin i jedną minutę, zakończony wynikiem 6-7  2-6  7-6  7-6  7-5) , Rotterdamie (z Volkovem 7-6  4-6  6-2), Bazylei (z Petrem Kordą 3-6  6-3  6-2  6-4), Paryżu (z Guyem Forgetem 7-6  6-3  3-6  6-3) oraz Masters (z Courierem 6-4  6-3  7-5). Na koniec roku został siódmym tenisistą świata.

1993


Sezon`93 był pierwszym sezonem (od 1984 r.), który Boris zakończył poza pierwszą dziesiątką w rankingu ATP (na koniec roku był 11). Wygrał tylko w Dausze (z Goranem Ivanisevicem 7-6  4-6  7-5) oraz Mediolanie (z Bruguerą 6-3  6-3). W Wimbledonie dotarł do półfinału, ale nie miał tam nic do powiedzenia w pojedynku z Petem Samprasem (przegrał 6-7  4-6  4-6).

1994


Rok 1994 był udanym rokiem w wykonaniu Niemca. Wygrał znów w Mediolanie (z Kordą 6-2  3-6  6-3), w Los Angeles (z Markem Woodfordem 6-2  6-2), New Haven (z Marcem Rossetem 6-3  7-5) oraz Sztokholmie (z Ivanisevicem 4-6  6-4  6-3  7-6). W Mastersie, po  czterosetowej walce, uległ w finale Petowi Samprasowi (6-4  3-6  5-7  4-6). W Wimbledonie przegrał półfinał z Ivanisevicem (2-6  6-7  4-6). Na koniec sezonu został trzecim tenisistą świata.

1995


Rok 1995 to kolejny dobry sezon w wykonaniu Beckera. Wprawdzie wygrał tylko w Marsylii (z Danielem Vackiem 6-7  6-4  7-5) oraz Mastersa (z Carlem Changiem 7-6  6-0  7-6), ale miał również kilka innych dobrych wyników m.in. półfinał US Open oraz finał Paryża-Bercy. Największy sukces osiągnął podczas Wimbledonu, gdzie dotarł do finału. Tam przegrał jednak z Samprasem (7-6  2-6  4-6  2-6). Na koniec sezonu został czwartą „rakietą” świata.

1996


Bardzo dobrym sezonem, a zarazem ostatnim, w którym Becker był jeszcze w Top 10 ATP, był rok 1996. Boris wygrał Australian Open (z Changiem 6-2  6-4  2-6  6-2), w Queen’s Clubie (z Edbergiem 6-4  7-6), Wiedniu (z Jaem Siemerinkiem 6-4  6-7  6-2  6-3), Stuttgarcie (z Samprasem 6-3  3-6  6-3  3-6  6-4) oraz Monachium (z Ivaniseviciem 6-3  6-4  6-4). Rozegrał niesamowity pojedynek w finale Mastersa, gdzie przegrał z Samprasem 6-3  6-7  6-7  7-6  4-6. Na koniec sezonu uplasował się na 6. miejscu w rankingu ATP.

1997-1999


Następne lata (1997-99) były, w wykonaniu Niemca, wyjątkowo mizerne. W sezonie `97 dotarł jedynie do ćwierćfinału Wimbledonu (przegrał z Samprasem 1-6  7-6  1-6  4-6). W następnym roku osiągnął finał w Gstaad (przegrał z Alexem Corretją 6-7  5-7  3-6), a w sezonie `99 był w finale turnieju w Hongkongu (przegrał z Agassim 7-6  4-6  4-6). Rok 1997 zakończył na 63. miejscu, rok 1998 na 69 pozycji, a ostatni rok kariery (1999) przyniósł mu 130. miejsce na liście ATP.


30 czerwca 1999 r. rozegrał na wimbledońskiej trawie ostatni mecz w swojej karierze. Przegrał w 1/8 finału, po słabej grze, z Patrickem Rafterem (3-6 2-6 3-6).


Becker grając na wysokim poziomie utrzymywał się w światowej czołówce przez 11 lat (1985-1996). Z pewnością do historii przejdą jego batalie z Edbergiem, Samprasem, Agassim, Lendlem oraz Johnem i Patrickiem McEnroe.

CIEKAWOSTKI:


  • Był zdobywcą Pucharu Drużynowego w 1989 r.
  • Razem ze swoją drużyną dwukrotnie triumfował w rozgrywkach Pucharu Davisa (1988-89). Wygrał w tych rozgrywkach 53 pojedynki, a przegrał 11.
  • W parze ze Steffi Graf w 1992 r. oraz z Anke Huber w 1995 r. zdobył Puchar Hopmana.
  • Ma na swoim koncie złoty medal olimpijski (w deblu ze Stichem na IO w Barcelonie`92).
  • W latach 1985-87 zwyciężał w turnieju Masters-juniorów.
  • Rozegrał w karierze aż 46 "pięciosetówek", z czego wygrał 32 , a przegrał 14.
  • Najdłuższy mecz w historii z jego udziałem miał miejsce w 1987 roku w Hartford. Pokonał wówczas Johna McEnore (4-6  15-13  8-10  6-2  6-2). Mecz trwał 6 godzin i 39 minut.
  • Występował w turnieju Masters przez wiele lat. Rozgrywał swoje spotkania w tej imprezie w trzech różnych miastach (Nowym Jorku , Frankfurcie oraz Hanowerze).

Filmy wideo:

Galeria zdjęć:



« powrót

Zobacz również:

Wasze komentarze:

reklama



wirtualna akademia tenisowa
więcej
reklama



Sponsor portalu: FEBAR - Wynajem Namiotów imprezowych

kalendarz ATP
TERMIN
TURNIEJ
05.02-11.02

Open Sud de France

MONTPELLIER, FRANCE

05.02-11.02

ECUADOR OPEN

QUITO

05.02-12.02

Garanti Koza Sofia Open

Sofia

12.02-18.02

Argentina Open

BUENOS AIRES, ARGENTINA

więcej
wywiady
więcej
kalendarz WTA
TERMIN
TURNIEJ
12.02-18.02

Qatar Total Open 2018

Doha, Qatar

19.02-25.02

Dubai Duty Free Tennis Championships

Dubai, United Arab Emirates

19.02-25.02

Hungarian Ladies Open

Budapest, Hungary

26.02-04.03

Abierto Mexicano TELCEL presentado por HSBC

Acapulco, Mexico

więcej
partner strategiczny





Lider turystki tenisowej!
Sprawdź !

partnerzy:

© 2003 - 2013 tenisportal.com | Wszelkie prawa zastrzeżone. | Materiały na stronie są chronione prawem autorskim - kopiowanie zabronione.

X