Puchar Hopmana został powołany
w późnych latach 80-ych jako forma hołdu złożonego
legendarnemu Harryemu Hopmanowi, który zmarł
w roku 1986.
Wszystkie pozytywy kojarzone z australijskim
tenisem, a więc - skromność, dyscyplina, koleżeństwo
pochodzą od osoby Harryego Hopmana. Harry Hopman
reprezentował Australię z ogromnym powodzeniem
w Pucharze Davisa, ale doskonałą reputację zdobył
przede wszystkim jako trener i nie uczestniczący
w grze kapitan obmyślający najlepszą strategię
na świecie. Swoim podopiecznym radził:"rozluźniajcie
się i uderzajcie w linie." Zawodnicy stosowali
się do zaleceń, które doprowadziły Australię
do niewiarygodnej liczby szesnastu zwycięstw
w Pucharze Davisa, większość z nich nad arcy
- rywalami, Stanami Zjednoczonymi. Reputacja
Australii,
jako kraju przewodzącego w rywalizacji tenisowej
na świecie, została ustalona głownie w latach
50-ych, kiedy to Hopman przedstawił niewiarygodne
talenty tej rangi co: Frank Sedgman, Lew Hoad,
Ken Rosewall, Rod Laver, Roy Emerson, Ashley
Cooper, Neale Fraser i John Newcomte. Na przestrzeni
ponad 20-u lat gracze trenowani i będący inspirowani
osobą Hopmana wygrywali Wimbledon trzynaście
razy, jednocześnie dochodząc do gry finałowej
12 razy. W latach 70-ych Hopman przeniósł swój
zespół trenerski na florydę i tutaj kontynuował
wspomaganie takich karier ostatnich lat, jak:
John McEnroe i Vitas Gerulaitis.
Ani McEnroe ani Gerulaitis, do momentu swej
przedwczesnej śmierci w 1994 roku nie należą
do osób, które naginają się pod wpływem autorytetów
i władzy. Dlatego też fakt, iż publicznie nigdy
nie powiedzieli na temat swego trenera i przewodnika
inaczej niż 'Pan Hopman' zasługuje na szczególną
uwagę i nie wymaga chyba komentarza. Młodzi,
utalentowani tenisiści australijscy często podróżowali
do Stanów Zjednoczonych w poszukiwaniu jego
rad. Wśród nich zneleźli się między innymi mistrzowie
debla z Wimbledonu: Paul McNamee i Peter McNamara.
Próbnie Puchar Hopmana pojawił się latem 1988-89,
kiedy to najlepsi gracze z ośmiu państw wsółzawodniczyli
ze sobą w Hopman I, ze szczególnym uwzględnieniem
par deblowych - mieszanych. Gracze z każdego
kraju rozgrywają mecz singlowy, który poprzedza
wspólny debel - szczególnie lubiany przez publiczność.
Format turnieju został zmieniony w rozgrywkach
XIII-ego Pucharu Hopmana z systemu pucharowego
na system dwóch grup (round rubin). W ten sposób
miłośnicy tenisa śa ws tanie zobaczyć więcej
swoich ulubionych graczy na korcie. Kraj prowadzący
z każdej grupy gra o tytuł w finale.
Decyzja Międzynarodowej Federacji Tenisowej
sprzed kilku lat oficjalnie zatwierdziła Puchar
Hopmana, który to promuje mieszane zawody w
świecie tenisa. Decyzja ta z pewnością poszerzyła
możliwości dołączenia się do dwóch wielkich
pucharów: Pucharu Davisa (mężczyźni) i Fed Cup
(kobiety) jako 3 wielkie międzynarodowe mistrzostwa
drużynowe. W zawodach brało jak dotąd udział
130 graczy, reprezentujących 28 krajów, którzy
grali przed prawie milionową publicznością.
Puchar Hopmana staje się z roku na rok coraz
popularniejszy.
Zwycięzcy od 1988
roku:
HC I (Grudzien 28, 1988-Styczen 1, 1989):
Czechoslowacja (Miloslav Mecir, Helena Sukova)
HC II (Grudzien 26, 1989-Styczen 1, 1990):
Hiszpania (Emilio and Arantxa Sanchez)
HC III (Grudzien 27, 1990-Styczen 4, 1991):
Jugoslawia (Goran Prpic, Monica Seles)
HC IV (Grudzien 27, 1991-Styczen 3, 1992):
Szwajcaria (Jakob Hlasek, Manuela Maleeva-Fragniere)
HC V (Grudzien 2, 1993-Styczen 8, 1993):
Niemcy (Michael Stich, Steffi Graf)
HC VI (Grudzien 31, 1993-Styczen 7, 1994):
Czechy (Petr Korda, Jana Novotna)
HC VII (Grudzien 31, 1994-Styczen 7, 1995):
Niemcy (Boris Becker, Anke Huber)
HC VIII (Grudzien 31, 1995-Styczen 6, 1996):
Chorwacja (Goran Ivanisevic, Iva Majoli)
HC IX ( Grudzien29, 1996-Styczen 4, 1997):
U.S.A (Justin Gimelstob, Chanda Rubin)
HC X (Styczen 4 - Styczen10 1998):
Slowacja (Karol Kucara and Karina Habsudova)
HC XI (Styczen 2 - Styczen 9 1999):
Australia (Mark Philippoussis & Jelena Dokic)
HC XII ( Styczen 1 - Styczen 8 2000):
R.P.A (Wayne Ferreira & Amanda Coetzer)
HC XIII (Grudzien 30 - Styczen 6 2001):
Szwajcaria (Roger Federer & Martina Hingis)
Rakieta Dunlop Muscle Weave 200g
Bardzo dobra, uniwersalna rakieta, choć nie dla początkujących. Z głębi kortu równie duże czucie co przy woleju i serwisie. Dobra zarówno do ataku i obrony (choć nie ma takiego \"powera\" jak choćby AeroPro Babolata). Problem w tym, że bardzo ciężko ją obecnie znależć na rynku, ale jeśli ktoś na nią trafi, gorąco polecam.
Sprzęt używam 2 lata
Head Radical Flexpoint OS
Witam, sprzedam używaną rakietę Head Radical Flexpoint OS, rączka 4. cena 350 zł. Patryk, warszawa guld2001@poczta.onet.pl, gg 8988164, tel.
dnia 03.07.2008
Lubliniec, 3/15 zł.
Bardzo dobre korty.Sztuczna nawierzchnia ceglana.Sztucze oświetlenie.Miła obsługa.Cena zalezy od wieku i godziny i dnia tygodnia.Ale cena nie przekracza 15 zł za godzine.Można rezerwowac korty. Jest tez \'ścianka\' otwarta 24/h oczywiście darmowa.
dnia 03.07.2008
Obozy tenisowe - praca dla trenerów tenisa
Tenis Travel - Biuro Turystyki Tenisowej poszukuje instruktorów i trenerów tenisa do pracy na letnich obozach i wczasach tenisowych. Zapraszamy trenerów z całej Polski.
Kontakt: www.obozytenisowe.pl dział Praca u nas
- Challengery, futuresy, satelity i inne turnieje
- Szarapowa, Kurnikowa i rosyjskie tenisistki
- Tenisowe rekordy w Księdze Guinnessa
- Ceny kortów tenisowych w Waszych miastach
- Szkółki i kursy gry w tenisa, ceny i oferty
- Jakiej rakiety tenisowej używacie?
- Opinie o rakietach tenisowych
- Odżywki i cos do brania po grze, suplementy
- Tenisowe perełki komentatorskie
- Rogrywki WTA ATP i Tennis Masters Series
- Instruktor tenisa ziemnego i trening
- Tenis ziemny i praca magisterska
- Najseksowniejsze tenisistki
- Radwańska, Domachowska i polskie tenisistki
- Najprzystojniejszy tenisista
- Tenisowe mecze w eurosport?
- Ulubieni tenisiści i tenisistki
- Online Tennis i gry tenisowe na PC
- Turnieje ATP, WTA, ITF, Challenger
Australii,
jako kraju przewodzącego w rywalizacji tenisowej
na świecie, została ustalona głownie w latach
50-ych, kiedy to Hopman przedstawił niewiarygodne
talenty tej rangi co: Frank Sedgman, Lew Hoad,
Ken Rosewall, Rod Laver, Roy Emerson, Ashley
Cooper, Neale Fraser i John Newcomte. Na przestrzeni
ponad 20-u lat gracze trenowani i będący inspirowani
osobą Hopmana wygrywali Wimbledon trzynaście
razy, jednocześnie dochodząc do gry finałowej
12 razy. W latach 70-ych Hopman przeniósł swój
zespół trenerski na florydę i tutaj kontynuował
wspomaganie takich karier ostatnich lat, jak:
John McEnroe i Vitas Gerulaitis. 
